عبور از «مدیریتِ فردمحور» به «نهادسازی تمدنی»؛ میراث مدیریتی دولت سیزدهمشهید آیتالله رئیسی، در حافظه جمعی ملت، نماد اخلاص، خستگیناپذیری و پیوند بیواسطه با مردم باقی ماند؛ حقیقتی که حتی در میان منتقدان سرسخت او نیز کمتر کسی توان انکار آن را دارد. اما فراتر از منش فردی، کارنامه دولت ایشان
حاوی «درس بزرگی» برای جبهه انقلاب است که نباید در هیاهوی ستایشها گم شود.تجربه دولت سیزدهم، پرده از حقیقتی مهم برداشت: «مدیریت کشور، تنها با اتکا به خلوص نیت و روحیه جهادی پیش نمیرود.»هرچند اخلاص، موتور محرکِ دولت است، اما فرمانِ هدایت ساختارهای پیچیده اجرایی و اقتصادی، نیازمند
«کادرسازی عمیق» و «زیرساخت تشکیلاتی بلندمدت» است.چالشهای انتخاب برخی وزرا و استانداران، نشانهای گویا از خلأ «بانک مدیریتیِ منسجم» در جبهه انقلاب بود. اقداماتی نظیر فراخوان عمومی برای معرفی وزیر، هرچند تلاشی برای مردمیسازی بود، اما در بطنِ خود، حکایت از فقدان یک «نظامِ تربیت نیروی کادر» داشت که
بتواند پیش از روزِ مبادا، مدیرانی تراز، متخصص و آزمونپسداده را در آستین داشته باشد.جمهوری اسلامی با آرمانهای تمدنیاش، نمیتواند به ترکیبی غیر از «تعهد محض + تخصص پیشرفته» رضایت دهد. شهید رئیسی با همه سلامت نفس و مجاهدتش، در عمل هزینهسازِ این «ضعف تاریخی کادرسازی» شد.
تجربه ایشان به ما آموخت که «گفتمانسازی، بدون نهادسازی، ناقص است.» اگر جریان انقلاب به دنبال استمرار عملیِ راه شهید رئیسی است، باید از «فردمحوری» به سمت «نظاممحوری» حرکت کند. تداوم این مسیر، نه در شعار، که در گرو پرورش نسلهایی از مدیران انقلابی است؛ کسانی که پیچیدگیهای حکمرانی مدرن را میشناسند،
با ظرافتهای ساختاری آشنایند و همزمان، نبضشان با دغدغههای مردم میتپد.آینده کشور، نه با تکیه صرف به الگوهای مدیریتی قهرمانمحور، که با نهادسازیهایِ ساختارمند و تربیت مدیرانی کارآمد و پاکدست ساخته خواهد شد. درس بزرگ دولت شهید رئیسی، ضرورت گذار از «مدیریتِ فردی» به «حکمرانی تشکیلاتی» است.
✍️حکمت نیا مدیر اداره تبلیغ نوین و فضای مجازی
07:09 - 23 May 2026
64 Views