خوب راهکارتون هم میفرمودید.بعد چه اصراری دارید ایندفعه رو به دفعه قبل گره بزنید.ابندفعه ایران مدت مشخص کرده ،دوم اینکه از نظارت بر تردد تنگه دست نکشیده و سوم ابنکه ضرب شصت خودش رو به دنیا نشون داده و چهارم اینکه آمریکا بوده که دقیقه نودی برای جلوگیری از آبروریزی بلوف زده شده شروط ایران رو قبول کرده
بخشی از نامه ۵۳ امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب علیه السلام برای مالک اشتر نَخَعی (رحمه اللّه) زمانی که او را به امارت مصر و مناطق تابعه آن انتخاب نمود:«وَ لَكِنِ الْحَذَرَ كُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّکَ بَعْدَ صُلْحِهِ،»۴۷۲ولی پس از #صلح به کلی از #دشمن حذر کن،«فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِیَتَغَفَّلَ»۴۷۳چه بسا که دشمن برای غافلگیر کردن تن به صلح دهد.«فَخُذْ بِالْحَزْمِ،»۴۷۴در این زمینه طریق احتیاط گیر،«وَ اتَّهِمْ فِي ذلِكَ حُسْنَ الظَّنِّ.»۴۷۵و به راه خوش گمانی قدم مگذار.
قرآن انعقاد صلح را در شرایطی که سوءظن به دشمن از روی حدس و گمان باشد را جایز می‌داند. آیه 62 سوره انفال در تبیین این دستورالعمل سیاست خارجه می‌فرماید:﴿وَ إِنْ یرِیدُوا أَنْ یخْدَعُوک فَإِنَّ حَسْبَک اللَّهُ هُوَ الَّذِی أَیدَک بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِین﴾ «و اگر دشمنان به فکر فریب دادن تو باشند البته خدا تو را کفایت خواهد کرد، اوست که به نصرت خود و یارى مؤمنان تو را مؤید و منصور گردانید.»برخی از مفسران شیعه بر این باور هستند که امر به پذیرش صلح در آیه ﴿إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها وَ تَوَکلْ عَلَی اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیم﴾ مربوط به زمانی است که درخواست صلح از جانب کافر باشد و نهی درآیه ﴿فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَی السَّلْمِ﴾ را منع از پیشنهاد دادن صلح به کافر می‌دانند
11:11 - 8 April 2026