دخـترکِ مو بلند
هوشنگ‌ابتهاج.
گاه می‌شود به دنیای اطراف خیره ماند و ناگهان همه‌چیز غریبه به نظر برسد؛ من چیستم، پیش از آن‌که خودم را با نام و گذشته و خاطره بشناسم؟ این صدایی که در سرم می‌شنوم واقعاً من است یا فقط حاصل سال‌ها تکرار؟ اگر تمام آنچه از خودم می‌دانم از من گرفته شود، چه چیزی باقی می‌ماند؟ چرا به چیزهایی دل می‌بندیم که محکوم به از دست رفتن‌اند؟ چرا از نیستی می‌ترسیم وقتی پیش از بودن، میلیاردها سال نبوده‌ایم؟ و از همه سنگین‌تر؛ از کجا معلوم این چیزی که زندگی می‌نامیم، همان چیزی باشد که گمان می‌کنیم؟
04:23 - 16 October 2026