این بار خندان تر از همیشه، هاشم خوش رو این بار هم می خندد ولی سرخوش از وصال؛ وصالی جاودان لذا فراغ از خانواده و عزیزان برایش سخت نبود و پرواز کنان رفت تا بالاخره موعد وصال فرا رسید و در تاریخ 24/10/65 به همراه دو دوست و همراهش شهید «غیبی» و شهید «روزیطلب» به ندای دوست لبیک گویند.