۱۲ سال چشم انتظار؛ از وعده های رونق اقتصادی تا واقعیت سال ۱۳۹۲، حسن روحانی با شعار «تدبیر و امید» و وعده هایی چون «ایجاد رونقی اقتصادی به گونه ای که مردم نیازی به دریافت یارانه ۴۵ هزار تومانی نداشته باشند» وارد عرصه سیاسی کشور شد.
921 KB
این وعده ها در آن زمان موجی از امید را در میان مردم ایجاد کرد تا وضعیت اقتصادی و زیرساخت های هسته ای کشور به سرعت بهبود یافته و ایران از تحریم های ظالمانه عبور کند.اگر این وعده ها به درستی تحقق یافته بودند، پس از گذشت ۱۲ سال می بایست:
🔹️زیرساخت های هسته ای کشور بدون وقفه رشد کرده و ایران به جایگاه قدرت هسته ای منطقه ای دست می یافت🔹️تحریمها لغو شده و اقتصاد کشور بار دیگر رونق یافته، سرمایه گذاری های خارجی جذب و سطح معیشت مردم بهبود چشمگیر می یافت.
4 MB
🔹️رفاه عمومی افزایش یافته و دغدغه های اقتصادی مردم جای خود را به امید و رضایت می داد.اما واقعیت های پیش آمده نشان می دهد که:🔻پس از اجرای برجام و گام های اعتمادسازی به غرب، بسیاری از زیرساخت های هسته ای کشور متوقف یا محدود شدند و دستاوردهای مهمی از بین رفت.
🔻نه تنها تحریم ها لغو نشدند، بلکه با خروج آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۸ تشدید نیز گردیدند و مشکلات اقتصادی سیر صعودی یافت.🔻مراکز غنی سازی اورانیوم ایران مورد حملات نظامی قرار گرفته و بخشهایی از این تأسیسات هدف بمباران و خرابکاری های گسترده واقع شده اند.
این حملات باعث وارد آمدن خسارات جدی به زیرساختهای غنی سازی شده و روند فعالیت های هسته ای کشور را تحت تأثیر قرار داده است. 🔻احتمال فعال شدن مکانیزم ماشه توسط برخی کشورهای غربی باعث افزایش ابهامات و نگرانی ها در حوزه سیاست خارجی و امنیت کشور شده است.
⏪️رویدادهای کنونی نتیجه مستقیم سیاستهایی است که در دوران دولت حسن روحانی و با ادامه مسیر او توسط جریانهای همسو از جمله و دولت پزشکیان اتخاذ شده است.⛔️تجربه این سالها نشان داد که تکیه صرف به وعده های طرف های خارجی و در عین حال غفلت از توانمندی های داخلی،
نه تنها دستاوردی به همراه نداشت بلکه زیان های جبران ناپذیری به زیرساخت های اقتصادی و هسته ای کشور وارد کرد. اکنون کشور با پیامدهای این رویکرد دست و پنجه نرم می کند و آینده نامشخص سیاست خارجی در سایه تحولات مکانیزم ماشه، چالشی جدی پیشروی ایران است.
22:35 - 2 August 2025
4 Quote posts
1102 Views