پاهایشان خسته از راه‌های طولانی بود اما هرگز نگفتند خسته‌ام و قلب‌هایشان پر از عشق به این سرزمین بودحالا بخواب .همچون لحظه ی بدرود دل نوشته از امین جهانشاهی
در گمنامی و سکوت سایه‌ها کسانی بودند که لباس سربازی پوشیدند نه برای نام و نشان نه برای تشویق و تحسین بلکه برای عشق به این خاک و مردمش آن‌ها رفتند تا بمانیم ایستادند تا ما بنشینیم و در سکوت زحمت کشیدند تا ما آسوده باشیم دست‌هایشان پر از زخم بود اما هرگز نگفتند درد می‌کند
2 MB
20:12 - 12 August 2025
1 Reply