کلامت همچون خدایت حق است... اقا جان..بارها دیدم حلقه زدند و با هزار ابزار مرا را محاصره کردند اما نگذاشتم دل در حصار ایشان بماندآن‌گاه درون خود چراغی افروختم و به زبان جان گفتم:«قُلْ حَسْبِيَ اللهُ، عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ…»چه خوش است این قصار نجات: حسبی‌الله یعنی تمام جهان اگر کم بیاورد او بس استو چه بلند است این استعاره: توکل یعنی پا بر خاک دل در افلاکآنان گرد تو میچرخند و تو گرد حقیقت که لا إله إلا هو نفی هر تکیه گاه پوشالیستپس بگذار عرش عظیم سقف امیدت باشد: انجاکه کمند اندوه بر تو تنگ تر میگردد به حریم قدسی این راز پناهنده شو لا اله الا هو علیه توکلتتا به چشم دل بنگری که چگونه عربده های باطل آوار میشود و تسلیم فجر میگرددآنجاست که نهال جان در سایه سار رب العرش العظیم قد میکشد و تا بیکرانگی نور اوج میگیردامین جهانشاهی نسب
619 KB
04:09 - 3 April 2026