لبنان بی‌تردید یکی از مؤلفه‌های تعیین‌کننده در معادلات جاری منطقه‌ای محسوب می‌شود و نمی‌توان آن را صرفاً یک جبهه فرعی در تحولات اخیر تلقی کرد، بلکه این کشور در چارچوب معماری امنیتی محور مقاومت و معادله بازدارندگی با رژیم صهیونیستی نقشی کلیدی و چندلایه ایفا می‌کند. در همین چارچوب و در پی رایزنی‌های منطقه‌ای، بنا به درخواست تهران از بیروت، حزب‌الله لبنان نیز مجموعه‌ای از شروط، مطالبات و خطوط قرمز راهبردی خود را تدوین و ارائه کرده تا در جریان مذاکرات اسلام‌آباد مورد بحث و بررسی قرار گیرد این بسته مطالبات عمدتاً معطوف به تثبیت موازنه بازدارندگی در جبهه شمالی فلسطین اشغالی، جلوگیری از تحمیل معادلات امنیتی یک‌طرفه از سوی رژیم صهیونیستی، و ایجاد سازوکارهای قابل اتکای نظارتی و اجرایی برای هرگونه توافق احتمالی درباره آتش‌بس یا کاهش تنش است، به‌ویژه با توجه به تجربه‌های پیشین که نشان داده‌اند توافق‌های اعلامی لزوماً به معنای توقف واقعی اقدامات میدانی نیستند در خصوص نقض آتش‌بس نیز یکی از تحلیل‌های قابل توجه در محافل راهبردی این است که بنیامین نتانیاهو در شرایطی قرار دارد که با فشارهای چندلایه داخلی از سوی افکار عمومی، اپوزیسیون سیاسی، رسانه‌ها و حتی بخش‌هایی از نهادهای امنیتی و نظامی مواجه است. در چنین فضایی استمرار سطحی از تنش یا حتی تشدید کنترل‌شده درگیری‌ها می‌تواند برای او کارکردی سیاسی در جهت مدیریت بحران داخلی، حفظ انسجام ائتلاف حاکم و به تعویق انداختن تبعات شکست‌های میدانی و امنیتی داشته باشد. از منظر سیاست داخلی اسرائیل، پذیرش یک آتش‌بس پایدار در جبهه لبنان آن هم پس از ماه‌ها درگیری فرسایشی، می‌تواند به عنوان نوعی عقب‌نشینی راهبردی یا حتی شکست سیاسی برای دولت نتانیاهو تعبیر
شود و این مسئله در معادلات قدرت داخلی تل‌آویو اهمیت قابل توجهی دارد این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که تجربه آتش‌بس سال ۲۰۲۴ مورد توجه قرار گیرد. در آن مقطع نیز اگرچه در سطح رسمی از آتش‌بس سخن گفته شد، اما در عمل رژیم صهیونیستی با تداوم حملات محدود، عملیات‌های هدفمند، پروازهای شناسایی و نقض‌های مکرر، عملاً به چارچوب‌های اعلامی پایبند نماند. به همین دلیل بسیاری از ناظران معتقدند آنچه در عمل شکل گرفت نوعی «آتش‌بس نامتقارن» یا عملاً آتش‌بس یک‌طرفه بود که در آن طرف لبنانی ملزم به رعایت محدودیت‌ها تلقی می‌شد، در حالی که اسرائیل تلاش داشت آزادی عمل عملیاتی خود را در سطحی قابل توجه حفظ کند در شرایط فعلی نیز به نظر می‌رسد بخشی از راهبرد تل‌آویو تلاش برای تثبیت همین الگوی نامتقارن است، یعنی ایجاد وضعیتی که در آن سطحی از آرامش نسبی برقرار باشد اما در عین حال اسرائیل بتواند در چارچوب دکترین موسوم به «نبرد بین جنگ‌ها» یا MABAM به عملیات‌های محدود، ترورهای هدفمند یا حملات پیشگیرانه ادامه دهد. در مقابل حزب‌الله که یکی از اهداف کلیدی آن از ورود به این مرحله از درگیری‌ها تغییر معادلات امنیتی تحمیلی گذشته و بازتعریف قواعد درگیری در جبهه شمالی بوده است، تلاش دارد مانع از تثبیت چنین معادله‌ای شود و بر اصل بازدارندگی متقابل و توازن در سطح نقض و پاسخ تأکید دارد تحولات وابسته به توازن واقعی قدرت در میدان است
18:28 - 8 April 2026