ده نکته پیرامون لایحه جنجالی#ویرشت۱. اینکه یک یا چند کارشناس در ستاد کل نیروهای مسلح گمان کنند کنوانسیون CCW مشکلساز نخواهد بود، نافی مسئولیت ما در روشنگری نسبت به این غفلت یا خیانت نیست.نام و نشان ستاد کل نیز لایحه را در هاله قدسی قرار نمیدهد. احتمالا همان کسی که مستعان را اختراع کرده و نیز تصور داشت بشار اسد سقوط نخواهد کرد، اکنون نیز گمان دارد کنوانسیون مشکلساز نخواهد شد!۲. با وجود آنکه کنوانسیون به وضوح علیه منافع ملی است -موضوعی که در ادامه به آن خواهیم پرداخت- اما معقول و منطقی آن است
کسانی که میخواهند آن را بر کشور تحمیل کنند، دلایل ضرورت این اقدام را بیان نموده و به این پرسش پاسخ دهند که دقیقا چه منافعی قرار است با تصویب لایحه و الحاق ایران به معاهده حاصل شود؟تنشزدایی؟ نمایش حسن نیت؟ گرفتن ژست پسر خوب منطقه؟ دلبری از ترامپ؟منتظر توضیح ستاد کل هستیم!
۳. برای پیوستن به دو پروتکل CCW لازم است از تجربه NPT بهره گیریم، توافقی که ابتدا ۲۵ ساله بود و برای خروج از آن نیز ظاهرا صرف ۹۰ روز اطلاع پیش از اقدام کافی است؛ اما نتیجه در عمل این شده که به صورت دائمی تصویب گشته، از منافع آن بیبهره ماندهایم، پروتکل الحاقی را نیز پذیرفتهایم،
تحت سختترین بازرسیهای تاریخ قرار گرفتهایم و جرأت خروج از آن را نیز نداریم!۴. موافقان این لایحه که ظاهرا تنها استدلالشان، اعتماد به اداره حقوقی ستاد کل است، اساسا درکی از صلاحیت خزنده کنوانسیونهای بینالمللی و فشار پیدا و پنهانی که از مجرای آن بر کشور وارد میشود، ندارند
و نمیدانند که در این قبیل کنوانسیونها ورود با خودمان است، اما خروج عملا از اراده و اختیارمان خارج است؛ دلیل؟ تجربه NPT!
۵. لایحه درحال حاظر ناظر به پروتکلهای اول و پنجم CCW یعنی «محدودیت به کارگیری مهمات دارای ترکشهای غیرقابل تشخیص با اشعه ایکس در بدن انسان» و «لزوم شناسایی و جمع آوری مواد منفجره از مناطق جنگی پس از جنگ» است که سخنگوی وزارت دفاع آن را در دسته سلاحهای خارج از نیاز کشور دانسته.
سئوال مهم این است: چه کسی تضمین میدهد بعدا به این نوع تسلیحات نیازی نشود و از این جهت به چه حقی باید باب آن را به روی خود ببندیم؟
۶. کنوانسیون و الحاق ایران اما عملا متوقف بر آن نمیماند و محدودسازی سلاح لیزری (موضوع پروتکل چهارم) را که با قید فریبنده «کور کننده» همراه شده، هدف خواهد گرفت.موضوعی که پروژه شهید فخریزاده و نیاز مبرم ایران در حوزه آفندی و پدافندی است.
همچنانکه اینک پهپادهای انتحاری هم به عنوان سلاحهای مرگبار خودمختار (LAWS) مستقلا موضوع کنوانسیون است.۷. موضوع مهم دیگر اجلاسیههای ۵ سال یکبار کنوانسیون است که ششمین و آخرین آن در ۲۰۲۱ به ریاست فرانسه برگزار شد و هفتمین کنفرانس بازبینی قرار است در سال آینده میلادی برگزار شود
که بیارتباط با قید دو فوریت لایحه نیست!این عجله برای پیوستن ایران در کنوانسیون برای چیست و در کنفرانس بازبینی قرار است چه تعهدات جدیدی بر ایران تحمیل گردد؟۸. اما فارغ و مهمتر از متن کنوانسیون، فرامتن آن است.
آیا کسی در ستاد کل نبود که متوجه شود صرف مطرح نمودن الحاق ایران به کنوانسیون «ممنوعیت یا محدودیت کاربرد برخی سلاحهای متعارف» دولت را به پیگیری FATF و مذاکره ترغیب میکند؟به علاوه ارسال آن به مجلس همزمان با فشار و تهدید ترامپ و نتانیاهو چه پیامی برای دوستان و دشمنان ما دارد؟!
آیا صرف خبر تلاش خودخواسته ایران برای ممنوعیت یا محدودیت تسلیحات متعارف خویش، زائل کننده روحیه و اعتماد حزبالله و انصارالله نیست؟چطور میتوانیم برای جبهه انقلاب و مقاومت این موضوع عجیب را که جای توجیه هم ندارد، توجیه کنیم؟
۹. اینجانب موضوع را مرتبط به اجلاس امنیتی داووس دانسته و رد خیانت و نفوذ را در آن میبینم. امیدوارم حفاظت ستاد کل و همچنین سازمان قضایی نیروهای مسلح، فرصت پیشآمده را برای شناسایی و شکار عوامل نفوذی مغتنم بشمارند.
۱۰. انتظار است رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، ضمن برخورد فوری و قاطع با دستاندرکاران این الحاق، به سرعت تمهیدات بازپسگیری لایحه را فراهم نمایند که این به مراتب بهتر و آبرومندانهتر از رد آن توسط مجلس است.احمد قدیری، دانشآموخته حقوق بینالملل
00:19 - 8 March 2025