عذرخواهی؛ آغاز مسئولیت استغلامرضا جعفری؛ کارشناس مسائل سیاسی و پژوهشگر دکتری حقوق بینالملل عمومیپوزشخواهی صادقانه در برابر فرسایش معیشت، گام نخست احیا سرمایه اجتماع است؛ اما «شرط لازم» مسئولیتپذیری است، نه کافی. توقف در ایستگاهِ پوزش، حکمرانی را دچار فرسایش نمادین میکند؛ لذا این صداقت باید بیدرنگ به «اراده عملی» و «پاسخگویی سنجشپذیر» بدل شود.جامعه امروز مطالبهگرِ «شناختِ بیروتوش مسائل، اولویتبندی شفاف و مسئولیتپذیری در اجرا» است. مردم اقتصاد را در سفره خود لمس میکنند؛ از این رو، «همگرایی ملی» نه یکسانسازی، بلکه توافقی راهبردی برای فیصله دادن به بحرانهای حیاتی است.برای عبور از انسداد، باید از سیاستگذاریهای مقطعی فاصله گرفت و به فرآیندی مسئلهمحور تن داد:۱. پذیرش صادقانه مسئله؛۲. گفتوگوی ملی بر سر اولویتها؛۳. تدوین برنامه سنجشپذیر؛۴. اقدام هماهنگ؛۵. ارزیابی مستمر.اعتماد عمومی بر چهار ستون استوار است: «صداقت در تبیین، عقلانیت در طراحی، شجاعت در تصمیم و شفافیت در پاسخگویی». در این منظومه، دولت واقعیتها را بازگوید، جامعه آثار عینی را مطالبه کند، کارشناسان راهکار علمی دهند و رسانهها بسترِ گفتوگوی مسئولانه باشند.پوزشخواهی آغازِ راه است؛ اما ارزش آن در «اصلاح، اقدام و نتیجه» نهفته است. اعتماد عمومی با مشاهده تغییرات واقعی ساخته میشود، نه کلمات. امروز بیش از هر زمان، به همگرایی ملی برای مسئولیتپذیریِ مشترک نیاز داریم. هنر حکمرانی تبدیل دشواریها به مسئله قابلحل و پاسخگویی است؛ عذرخواهی، آغازِ مسئولیت است.#حکمرانی#نقدeitaa.com/sedayejomhoor/7184