منم که گوشه میخانه خانقاه من استدعای پیر مغان ورد صبحگاه من استگرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باکنوای من به سحر آه عذرخواه من است
جایی که هر نفس، آوازِ عشق و رندی است
Joined January 2026
Pinned post
@Hafeziye31 January 2026مژده ای دل که مسیحا نفسی میآیدکه ز انفاس خوشش بوی کسی میآید#حافظ #حافظیه #شعر_فارسی
بشری اذ السلامة حلت بذی سلملله حمد معترف غایة النعمآن خوش خبر کجاست که این فتح مژده دادتا جان فشانمش چو زر و سیم در قدماز بازگشت شاه در این طرفه منزل استآهنگ خصم او به سراپرده عدمپیمان شکن هرآینه گردد شکسته حالان العهود عند ملیک النهی ذمم#حافظ #غزل #شعر_فارسی����� ���� ��������� ������ ������
@Hafeziye11hیارم چو قدح به دست گیردبازار بتان شکست گیردهر کس که بدید چشم او گفتکو محتسبی که مست گیردغزل شمارهٔ ۱۴۸#حافظ #غزل #شعر_فارسی
@Hafeziye15hای قبای پادشاهی راست بر بالای توزینت تاج و نگین از گوهر والای توآفتاب فتح را هر دم طلوعی می دهداز کلاه خسروی رخسار مه سیمای توغزل شمارهٔ ۴۱۰#حافظ #غزل #شعر_فارسی
@Hafeziye19hدر نظربازی ما بی خبران حیرانندمن چنینم که نمودم دگر ایشان دانندعاقلان نقطه پرگار وجودند ولیعشق داند که در این دایره سرگردانندغزل شمارهٔ ۱۹۳#حافظ #غزل #شعر_فارسی
غم زمانه که هیچش کران نمی بینمدواش جز می چون ارغوان نمی بینمبه ترک خدمت پیر مغان نخواهم گفتچرا که مصلحت خود در آن نمی بینمز آفتاب قدح ارتفاع عیش بگیرچرا که طالع وقت آن چنان نمی بینمنشان اهل خدا عاشقیست با خود دارکه در مشایخ شهر این نشان نمی بینم#حافظ #غزل #شعر_فارسی
خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداختبه قصد جان من زار ناتوان انداختنبود نقش دو عالم که رنگ الفت بودزمانه طرح محبت نه این زمان انداختغزل شمارهٔ ۱۶#حافظ #غزل #شعر_فارسی
بی مهر رخت روز مرا نور نماندستوز عمر مرا جز شب دیجور نماندستهنگام وداع تو ز بس گریه که کردمدور از رخ تو چشم مرا نور نماندستغزل شمارهٔ ۳۸#حافظ #غزل #شعر_فارسی
گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارمهمچنان چشم گشاد از کرمش می دارمبه طرب حمل مکن سرخی رویم که چو جامخون دل عکس برون می دهد از رخسارمغزل شمارهٔ ۳۲۴#حافظ #غزل #شعر_فارسی
ای که در کوی خرابات مقامی داریجم وقت خودی ار دست به جامی داریای که با زلف و رخ یار گذاری شب و روزفرصتت باد که خوش صبحی و شامی داریای صبا سوختگان بر سر ره منتظرندگر از آن یار سفرکرده پیامی داریخال سرسبز تو خوش دانه عیشی ست ولیبر کنار چمنش وه که چه دامی داری#حافظ #غزل #شعر_فارسی
ساقی ار باده از این دست به جام اندازدعارفان را همه در شرب مدام اندازدور چنین زیر خم زلف نهد دانه خالای بسا مرغ خرد را که به دام اندازدغزل شمارهٔ ۱۵۰#حافظ #غزل #شعر_فارسی
سحرم دولت بیدار به بالین آمدگفت برخیز که آن خسرو شیرین آمدقدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرامتا ببینی که نگارت به چه آیین آمدغزل شمارهٔ ۱۷۶#حافظ #غزل #شعر_فارسی
گل بی رخ یار خوش نباشدبی باده بهار خوش نباشدطرف چمن و طواف بستانبی لاله عذار خوش نباشدغزل شمارهٔ ۱۶۳#حافظ #غزل #شعر_فارسی
بیا که قصر امل سخت سست بنیادستبیار باده که بنیاد عمر بر بادستغلام همت آنم که زیر چرخ کبودز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادستچه گویمت که به میخانه دوش مست و خرابسروش عالم غیبم چه مژده ها دادستکه ای بلندنظر شاهباز سدره نشیننشیمن تو نه این کنج محنت آبادست#حافظ #غزل #شعر_فارسی