post


This post was deleted by the post author.

@Haikebnc26 تیر 1404
گاه، درد را نه برای شکست‌ دادن، که برای زیستن باید پذیرفت.دردهایی هستند که با ما می‌مانند؛ نه از سر بی‌رحمی، که از جنس آگاهی.انکارشان، زخمی تازه است؛ اما پذیرش‌شان، مرهمی آرام.آن‌گاه که دست از جنگیدن با درد برمی‌داریم،آرام‌آرام معنای تازه‌ای در رنج می‌یابیم
@Haikebnc26 تیر 1404
و درمی‌یابیم که زیستن، همیشه آسان نیست،اما می‌تواند عمیق باشد،حتی با دلی که گاهی می‌سوزد،ولی هنوز می‌تپد.

This post was deleted by the post author.

This post was deleted by the post author.

@Haikebnc26 تیر 1404
و چه باشکوه است این زنده‌ بودن...نه چون بی‌زخم مانده‌ایم،بلکه چون با هر زخم، عمیق‌تر شده‌ایم.دوست داشتن پس از شکست،بخشیدن در میان درد،یعنی لمسِ حقیقیِ انسان بودن.این قدرت، فریاد نمی‌زند،
اما در سکوتش، جهانی را تاب می‌آورد.و آن دلِ ترک‌خورده،با هر تپش، می‌نویسد:«من شکسته‌ام، اما هنوز می‌توانم روشن بمانم…»
18:08 - 26 تیر 1404

47 Views