روزگاری که اینترنت و گوشی همراه نبود، خانواده ها اینگونه با صفا و صمیمیت گرد هم بودند. بچه بودم کرسی هم نداشتیم ولی گرد یک اجاق یا منقل مینشستیم با ذغال گرم میشدیم. لذتی که آن زمان بود، امروز وجود خارجی ندارد. مردم در بازی اشرافیت گم شده اند.
به نظرم نه همه ولی وضع خیلی ها بهتر شده اما اصلا خوشحال نیستن اون موقع این جوری نبود هر هفته مردم برن تفریح سالی یکی دوبار پشت وانت یا شش تن میرفتن و چه خوشی میگذشت که هنوز خاطرتش حال آدم خوب میکنه