حرفای حکمتآمیز همیشه دل رو زنده میکنه:میگفت آفرینش خدا به اندازه نیازهای آدمها پاسخگوئه نه به اندازه طمعهاشون!هر چقدر آدم کرامت و شخصیتش رشد میکنه نیازهاش رو بهتر تامین میکنه و از طمعهاش فاصله میگیره!طمع به دنیا نقطه مقابل کرامت انسانیست.چشم و دل سیر که میگن یعنی آدم بی طمع!
