ای امام...فراق تو،داغ نبودن نیست؛آینه‌ای است که حقارت ماندن من را نشان میدهدشهید را چه غم از رفتن؟این من هستم که در تبعید زمین،از کاروان آسمان جا مانده‌امکاش خدا پیش از آنکه جانم را بگیرد، «منِ» من را بگیردکه تا «من» زنده است،راه به «او» نمیرسدو شهادت،جز میعاد عاشق با معشوق نیست#باید_برخاست
