کلمات، تنها چیزی بودند که میتوانستند هم نجات بدهند و هم نابود کنند. آنها میتوانستند جهانی بسازند یا آن را به آتش بکشند، و این همان چیزی بود که انسانها را هم زیبا و هم خطرناک میکرد…-از رمان کتاب دزد، اثر مارکوس زوساک
سطلیها در جهت امید دادن به همدیگه هرروز مینویسن:« یادتان نرود دیکتاتورها یک شبه سقوط میکنند.»لامصبا این شبی که که میگن شب نیست. اگه شبه مثل دیشب نیست.