به یاد مسیح گیلانآرسن میناسیان ؛ اولین موسس داروخانه شبانه‌روزی و اولین خانه سالمندان در ایرانبعد از بازگشت از قزوین،دارو می‌ساخت و با قیمت پایین و یا رایگان در اختیار مردم بی بضاعت قرار می‌داد. با شروع جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط نیروهای متفقین،بیکاری و گرانی گریبان مردم را گرفته و این امر
سبب شده بود تا بسیاری از بیماران توان خرید دارو را از دست بدهند ولی آرسن دارو را مجانی در اختیارشان می‌گذاشت.گفته می‌شود در همان زمان که بیماری تیفوس و تیفوئید در گیلان شیوع پیدا می‌کند، آرسن تا پاسی از شب بیدار می‌ماند تا دارو بسازد، از طرفی گاهی هم او شبانه به تهران می‌رفت مواد اولیه داروها را
تهیه می‌کرد به رشت بازمی‌گشت و تا صبح در داروخانه مشغول ساختن دارو می‌شد و همین شب بیداری‌ها، او را به این فکر انداخت تا داروخانه را شب‌ها نیز باز نگه دارد و بدین طریق اولین داروخانه شبانه‌روزی گیلان و ایران دایر شد.
بدین ترتیب او توانست اولین داروخانه شبانه روزی ایران یعنی «کارون» را در سال ۱۳۱۹ تأسیس کند. همچنین خدمات انسان دوستانه موسیو آرسن موجب شد،دانشگاه تهران به او دکترای افتخاری داروسازی اعطا کندگفته می‌شود یکی از مشتری‌های داروخانه که برای مادر پیرش از آرسن دارو می‌گرفت، سرنوشت مادرش را که ناتوان بود
و احتیاج به مراقبت شبانه‌روزی داشت تعریف کرد و آرسن که تشنه خدمت به مردم بود با شنیدن صحبت‌های آن مرد به فکر تأسیس خانه سالمندان افتاد.غروب ۱۴ فروردین سال ۱۳۵۶ که مانند روزهای دیگر در آسایشگاه مشغول به کار بود، پرستاران متوجه وضعیت غیرعادی آرسن شدند، او به سختی نفس می‌کشید،
از دست پزشکان هم کاری برنیامد و آرسن میناسیان درگذشت.تشییع جنازه‌ او یکی از پرشکوه‌ترین و شلوغ‌ترین تشییع جنازه‌هایی بود که رشت برگزار شده است.در مراسم او هم شورای خلیفه گری ارامنه و هم ارامنه رشت حضور داشتند و هم دسته‌های زنجیر زنی و سینه زنی مسلمانان به یاد یک خیر مسیحی در محلات رشت به راه افتاد.
گفته می‌شود با وجود مسیحی و ارمنی بودن، موسیو آرسن مورد احترام مسلمانان بود به گونه‌ای که پس از وفاتش درسال ۱۳۵۶ بازار رشت تعطیل شد و مردم رشت یا حسین‌گویان تابوت او را همراهی کردند. آرسن در میان دوستدارانش در حیاط مدرسه «م. آهور دانیان» رشت به خاک سپرده شد.
موسیو آرسن وقتی داروهایش را به صورت رایگان در اختیار مردم بی بضاعت قرار میداد به شدت مورد انتقاد همکاران داروساز خود بود و تحت فشار قرار میگرفت.او عایدات سرشار داروخانه کارون را به نیازمندان می‌بخشید.نیکی‌های بی دریغ آرسن موجب شده بود بسیاری از افراد خیر و بازرگانان وجوه نقد و خیرات خود را به او
دهند تا او هر طور صلاح می‌داند خرج کند. وی ثروتمند نبود ولی با متمولان چنان رفتار می‌کرد که خواسته‌های انسانی وی را برآورده می‌کردند.او در آتش سوزی ها و سیلابهای رشت دلسوزانه و در میدان کنار مردم بود.در اعتصاب کارگران در میدان شهرداریاطراف میدان پر بود از پلیس و سرباز و کسی جرات نزدیک شدن
به اعتصاب کنندگان را نداشت.تنها آرسن بود که با زنبیل‌هایی از خرما و نان و پنیر و شیشه‌های شیر به طرف میدان رفت و نه پلیس و نه ماموران ساواک کسی جرات نکرد مانع آرسن شود.پ.ن:موسیو آرسن عزیز،خیلی مدیون شماییم.روحت قرین رحمت الهی باشه🙏🇮🇷متاسفانه درحال حاضر داروخانه کارون به ساختمان دیگری منتقل شده
22:13 - 7 December 2023



1 Reply