یاسین عاقلی، امدادگر هلالاحمر لرستان؛زنی را دیدم که با دستی لرزان کودک خاکیچهرهاش را در آغوش گرفته بود و آرام میگفت: «خوابیدی مامان؟»+ هیچ پاسخی نبود؛ فقط چشمانی که بسته نمیشد...+ در آن لحظه همهچیز " آسمان، زمین، صداها " یکرنگ شدند؛ رنگ انسانیت...اون روز فهمیدم نجات فقط بلند کردن آوار نیست، گاهی یعنی گوشدادن به درد بیکلام یک مادر میان ویرانی#روایت_خدمت