مغز به همه دستور میده ولی از قلب خواهش میکنه...
کسی نمیدونه چقدر تلاش کردم تا روحم زیبا بمونه وقتی جهان پر رنج بود...ولی حالا روحم پر از رنجه و جهان هم زیبا نیست...
ما آزمودهایم در این شهر بخت خویشبیرون کشید باید از این ورطه رخت خویشاز بس که دست میگزم و آه میکشمآتش زدم چو گل به تن لخت لخت خویش.....