پسرم قبلا دوچرخه کوچکتری داشت و با کمکی دوچرخه سواری میکرد.دو سه روزی بود که او را به پارک میبردم تا به دوچرخه بزرگتر و بدون کمکی عادت کند.اولش نمیدانستم چطور او را متوجه کنم که تعادلش را چگونه حفظ کند.او هم حتی نمیتوانست ۱۰ سانتی متر را بدون کمک من طی کند.
ناگهان یاد روزهای کودکی خودم افتادم که چطور پدرم به من دوچرخهسواری یاد داد؛همان روش را تکرار کردم.حالا دیگر به کمک من نیازی ندارد...پدرم خیلی چیزها به من یاد داده اما شاید فکرش را هم نمیکردم این یکی پس از این همه سال باز هم به دردم بخورد!#پدر بودن حس بسیار شیرینی است... 19:16 - 30 July 2025