دقیقا شکل یه خودآزاریهر بار خبرای تشیع و میخونمکانال و گروهای مربوط تشیع و چک میکنممیشینم عکس و فیلم های آقا رو نگاه میکنم و برای اینکه الان اونجا نیستم حسرت میخورمو گریه میکنممیدونم این حسرت مثل ندیدن آقا قراره تا ابد رو دلم بمونهاما به هر دری زدم نشدهرکاری کردم نشدنتونستم خودمو برسونم
رو هیچ کاری تمرکز ندارموحالم خوب نیست..مثل یه پازلم که تیکه هامو گم کردمهیچ چیزی نمیتونه این فقدان و نبودنم حتی در هوای تشییع آقا رو جبران یا حتی کمی کمرنگ کنه..
امیدوارم هرکی از هرجا تونست تو تشییع شرکت کنه از کسایی که خواستن اما نشد ، یاد کنهخیلی زیادهر ذره از وجودمون اون حال و هوا رو میطلبهالتماس دعا
00:29 - 9 July 2026
69 Views