یعنی همهچیز مشروط است: «اگر توافق نهایی شد»، «اگر پیشرفت کرد»، «اگر برنامه زمانی تعیین شد». اینها تعهد اجراییِ قطعی نیست؛ زبانِ «شاید» است، نه زبانِ «باید»!در کنار این ابهام، ضربالاجل ۶۰ روزه برای رسیدن به توافق نهایی هم یک ترفند شناختهشده است؛ قابل تمدید، قابل کشدادن و قابل فرسایش.…Show more
چرا دولت ایران درحالیکه می داند ترامپ نمیتواند هیچ تحریمی را رفع کند اصرار بر مذاکره دارندواقعیت حقوقی در واشنگتن یک چیز است و شعارهای روی میز مذاکره چیز دیگر. نقطه اصلی این واقعیت، «قانون بازنگری توافق هستهای ایران» (INARA-2015) است؛ قانونی که کنگره در سال 2015 با آن، توافقهای مرتبط با پرونده هستهای ایران و پیامدهای تحریمی آن را از انحصار دولت خارج کرد و عملاً حق وتو یا مهار سیاسیِ دولت برای کنگره ساخت.در نتیجه حتی اگرترامپ رئیسجمهور آمریکا یا هر کسی، زیر برگهای امضا کند که «تحریمها برداشته شد»، بخش بزرگی از تحریمها قانون مصوب کنگره است و با امضای رئیسجمهور «لغو» نمیشود. رئیس جمهور نهایتاً بتواند بخش ناچیزی را «تعلیق» کند؛ آنگونه که برخی تحریمهای ناچیز در برجام توسط اوباما تعلیق شدند.تحریمهای سنگین نفتی، بانکی و مالیِ دو دهه گذشته، در قالب قوانین متعدد در کنگره تثبیت شدهاند: از «قانون تحریمهای ایران» (ISA) تا «قانون جامع تحریمها» (CISADA)، «قانون کاهش تهدید ایران» (ITRSHRA) و سپس «کاتسا» (CAATSA) که بسیاری از محدودیتها را «کُدگذاری» و سختتر کرد.این یعنی آنچه دولتها گاهی بهعنوان «رفع تحریم» میفروشند، در بهترین حالت «تعلیق موقت» یا «عدم اجرای گزینشی» است؛ نه «لغو از ریشه». تعلیقی که با تغییر دولت آمریکا یا حتی تغییر محاسبات سیاسی، میتواند یکشبه برگردد!از آن مهمتر، در همین چارچوب تفاهمنامه کلیِ اخیرِ اعلامشده نیز دولت ترامپ اساساً «تعهد صریح و فوری» به رفع تحریمها نداده است. متنِ منتشرشده میگوید: «خاتمه تحریمهای اولیه و ثانویه در یک برنامه زمانی در صورت توافق نهایی» و نیز «آزادی وجوه مسدود شده ایران بهتدریج در صورت مذاکره
12:40 - 3 June 2026
1 Reactions
234 Views
2 Replies
@smrhoseini53 June 2026Replying toمی دانید چرا توافق شد ؟چون با ادامه جنگ امریک یانکی از منطقه می رفتبعدش نوبت ترومپت های داخلی بود
