"ما در میانهی این نبردِ بزرگ، "صبور" و"همسنگر" میمانیم" یا " چرا باید در این روزها هوشیارتر و صبورتر باشیم؟"
#هموطن عزیز و بزرگوار؛درست است که این روزها «سکوت صحنهی نبرد» حاکم است، اما همه میدانیم که در یک پیچ تاریخی و سرنوشتساز قرار داریم. هر لحظه ممکن است غرشِ دوبارهی میدان، این سکوت را بشکند. در چنین شرایطی، دو سلاحِ بزرگ داریم که برندهتر از هر موشکی است: «#تابآوری» و «#مواسات». چرا باید در این روزها هوشیارتر و صبورتر باشیم؟۱. تابآوری، رمزِ عبور از قله:فشارها، خبرسازیهای دشمن و تلاطمهای مقطعی، همگی بخشی از طراحی اتاق جنگِ دشمن برای خسته کردنِ «مردم» است. آنها در میدان حریفِ ارادهی ما نشدند، حالا میخواهند با فرسایشی کردنِ شرایط، «نفسِ ما» را بگیرند.
تابآوری یعنی بدانیم این سختیها، هزینهی رسیدن به یک اقتدارِ ابدی است. ما به قله نزدیکیم و در نزدیکی قله، هوا کم است و مسیر دشوار؛ اما پاداشِ آن، تماشایِ سقوطِ ابهتِ دشمن از بلندایِ پیروزی است.
۲.هوای همدیگر را داشتن؛ نبردِ پشتِ جبهه:#دشمن روی «#انشقاق» و «#خودزنی» ما حساب باز کرده است. در روزهایی که شاید فشار اقتصادی یا روانی بیشتر شود، بزرگترین ضربه به دشمن این است که ما «بیشتر از همیشه» پشتِ هم باشیم هوای دوست و همسایه را داشتن، گره از کارِ هم باز کردن و پخش نکردنِ شایعاتی که دلِ مردم را خالی میکند، یعنی شکستنِ خطِ مقدمِ دشمن در کوچه و بازار.
۳.اعتماد به تدبیرِ دیدهبان:فراموش نکنیم که ما صاحب داریم و این کشتی در میانهی طوفان، ناخدا دارد. اگر امروز صبوری میکنیم، اگر جایی سکوت میکنیم و جایی میخروشیم، همگی روی نقشهی دقیقِ عزت و مصلحت است.
بیایید در کنار آمادگی برای هر اتفاقی در #میدان، «#آرامش» و «#امید» را به هم هدیه بدهیم. نگذاریم اضطرابِ جنگِ روانی دشمن، لبخند را از لبانِ خانوادههایمان و وحدت را از صفوفِ جبههی خودی بگیرد. ما تا آخر با هم هستیم؛ چه در سکوتِ نبرد و چه در فریادِ فتح. #پیروزی از آنِ صابران است؛ انشاءالله. 19:28 - 9 May 2026