باورها و امیال مختلفی وجود دارند که دارند خدایی را می پرستند که نمی توانند ارتباطی محسوس که در حیطه احساسات تجربی _فیزیکی باشد با او برقرار کنند و این عدم ارتباط که موجب عدم آگاهی صحیح از خواست خدا میشود،پدیده چند خدایی را رقم می زند به عبارتی دیگر عدم آگاهی از رضا و سخط خداوند باعث سردرگمی و فشار
روانی میشود و انسان برای فرار از این فشار روانی به رضا و سخط ظنی خودش روی می آورد و امیال و خواسته های خودش می شود معیار رضا و سخط خداوند برای مثال رضا و سخط خدای اهل تسنن در یک چیز است و رضا و سخط تشیع اثنی عشری در چیز دیگر ، و هچنین یهودیت ، مسیحیت ، شیعه های زیدی ، اسماعیلی و ...
حال قسمت خطرناک این پدیده این جاست که شما شنیع ترین و وحشتناک ترین کار ها را با توجیه رضایت الهی می توانید انجام دهید از جمله قتل ، تجاوز و غارت چرا که خدای شما از شما آن را خواسته است و هر چی خدا بخواهد خیر است .این عدم ارتباط با خدا باعث خلاء درونی و کمبودی آزاردهنده در روان انسان میشود یک نوع
بلاتکلیفی کلافه کننده ، یک نوع سردرگمی و گیجی مبهم که انسان برای کاهش و فرار از این رنج درونی و آزاردهنده و کسب آرامش روانی درجستجوی افرادی بر می آید که گمان میکند آن ها با معبودش و خالقش و خدایش ارتباط دارند این کلافگی آزاردهنده و این بلاتکلیفی دیوانه کننده آنقدر موجب فشارهای روانی می شود که انسان
به گمان خویش اکتفا و اعتماد میکند و دیگر حاضر نیست رنج مضاعفی را یعنی رنج تحقیق و کسب یقین را به جان بخرد و اینگونه می شود که گمان جای یقین را می گیرد و معبد کاهنان مصری چون آنخمائو ها رونق می گیرد و ملجاء و مأوایی میشوند برای برقرار کردن ارتباط با خدا و عالم غیب و کسب آگهی از آن ها
و تجربه این کاهش فشار روانی موجب میشود انسان از خود سلب مسئولیت کند و با تقدس سازی افراد مسئولیت را بر دوش آن ها بگذارد و موجبات آرامش روان خود را بیش از پیش فراهم کند
اما براستی :*چگونه میتوان خدایی را که هیچگونه ارتباط محسوس و قابل درکی با او نداریم پرستید؟!چگونه میتوان خدایی را پرستید که نمی دانیم رضا و سخط او در چیست ؟! چگونه میتوان خدایی را پرستید که اصلا نمی دانیم چگونه صفتی دارد ؟! ، خدایی خشمیگن و تحکیم کننده یا مهربان دلسوز یا شایدم ...*
09:22 - 23 September 2026