احسنت
هروقت هر اتفاقی می افتاد منتظر آمدنش به صحنه بودم؛ هر شلوغی درخیابان، هر اعتراض یا اغتشاش یا توطئه جدید دشمن، حسن ختامش با او بود؛ دلگرم آقایی بودم که صحبت هایش به قلب ملت مینشست و مردم را از هدف دشمن دور میکرد و دوباره آرامش...وقتی خبر شهادتش را شنیدم برای اولین بار پشتم لرزید؛
از جنگ و تهدید دشمن تابحال نلرزیده بودم چون هرچه بود آقا هم بود.آن لحظه ترسیدم چون فکر میکردم ایران با رهبر پابرجاست و اگر رهبر نباشد دیگر ایرانی هم نخواهد ماند اما امروز که چندروز است عزادار شهادت رهبر عزیزمان هستیم فهمیدم که رهبرمان ایرانی را تربیت کرده که با آموزه هایش همچنان مقتدر است و
دشمن ظالم و کودک کش را از حماقتش پشیمان میکند.با قلبی سرشار از اندوه و عزادار از شهادت رهبر معظم کشورمان و شهادت کودکان بی گناهی که در مدرسه و بیمارستان فدای قدرت طلبی و چپاولگری شدند؛ به جرئت میگویم که ما در جامعه انسانی زندگی میکنیم که انسان هایش خیلی کمتر از ۸ و نیم میلیارد نفر هستند!
افرادی مثل ترامپ و نتانیاهو کودک کش که از حیوان هم پست ترند، لکه ننگی برای انسانیت اند.دنیایی داریم پر از ادعای بشردوستی، پر از سازمان هایی که فقط اهداف و حرف های قشنگ و متعالی دارند اما نه علیه جنگ اقدام میکنند و نه کودک کشی را محکوم. آمریکا هرطور که ترامپ دلش بخواهد عمل میکند،
جنگ آغاز میکند اما هنوز هم میزبان جام جهانی است!به امید پیروزی کشور عزیزمان به امید روزی که در جهان ظلم و ظالم نابود شوند و بر لبان همه کودکان لبخند باشد، به امید ظهور...🤲
00:45 - 4 March 2026