در ایران باستان، شمارش روزهای هر ماه به صورت ۳۰ روزه انجام می شد. سیستم تقسیم روزهای ماه در دوره های هفت روزه و اصطلاحا هفته شماری برگرفته از آیین یهودیت است. پس ما در آیین ایرانی چیزی به نام چهارشنبه نداشته ایم. همانطوری که شنبه و یک شنبه و ... نداشتیم.۲