فصل‌الخطاب همین است: مخالفت با اصل مذاکره نیست؛ مخالفت با مذاکره‌ای است که طرف مقابل آن را ابزار تحمیل، تضمین‌گریزی و فرسایش قدرت ملی می‌داند.پس اجازه مذاکره، برای طی مسیر قانونی و اتمام حجت تجربی بود؛ نه نشانه اعتماد راهبردی به آمریکا.
فصل‌الخطابیک فایلی از سخنان قائد شهید درمورد مذاکرات آماده شدبرای اینکه پژوهش دچار سوگیری(تورش) نباشد این فایل به هوش مصنوعی ( گوگل جمنای) داده شد برای تحلیلاز هوش مصنوعی خواستم رئوس کلی اندیشه قائد شهید درمورد مذاکره را مطرح کنه که در ذیل اونها رو میخونید:۱. بی‌حاصلی مذاکره و تکیه بر تجربه تاریخی۲. ماهیت تحمیلی و فقدان تضمین در مذاکرات۳. استراتژی «باج‌خواهی بی‌پایان» و خلع سلاح راهبردی۴. انتفاع یک‌طرفه آمریکا از مذاکره۵. تفکیک دیپلماسی جهانی از مذاکره با آمریکادر ادامه از هوش مصنوعی خواستم در یک پاراگراف جامع، دیدگاه رهبر شهید را درمورد مذاکره بنویسه:«از دیدگاه ایشان، مذاکره با آمریکا نه یک ابزار دیپلماتیک برای حل منطقی منازعات، بلکه یک «تله‌ی راهبردی برای تحمیل اراده، خلع سلاح مؤلفه‌های قدرت ملی و باج‌خواهی بی‌پایان» است که به استناد تجارب تاریخی مکرر، هیچ تضمین و دستاوردی برای منافع ملی به همراه ندارد؛ در حالی که مسیر تعامل و دیپلماسیِ سازنده با سایر کشورهای جهان (مستثنی از این قاعده) کاملاً باز و مورد تأیید است.»
در ادامه خواستم در یک جمله بگه آیا رهبر شهید با مذاکره با آمریکا موافق بودند یا خیر ؟پاسخ:سخنران با پدیدهٔ مذاکره به صورت مطلق و ساختاری مخالف نیست، بلکه موضع ایشان کاملاً تابعی از «طرفِ مذاکره» است:موافقت با مذاکره جهانی: ایشان صراحتاً اعلام می‌کنند که جمهوری اسلامی با همه جای دنیا در ارتباط است، می‌نشیند و مذاکره می‌کند و در این زمینه مشکلی وجود ندارد.مخالفتِ راهبردی با مذاکره با آمریکا (و رژیم صهیونیستی): مخالفتِ قاطعِ ایشان منحصراً معطوف به ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی است. مبنای استدلالی این مخالفت آن است که مذاکره با آمریکا هیچ‌یک از مشکلات کشور را حل نمی‌کند و اساساً آمریکا برای پذیرش یک «حرف حق» پای میز نمی‌آید، بلکه هدف بنیادین آن، تحمیل خواسته‌های باطل و سلب قدرت ملی، دفاعی و منطقه‌ای ایران از طریق باج‌خواهی مستمر است.
در ادامه پرسیدم پس چرا رهبر شهید اجازه مذاکره به دولت‌ها میدادند؟پاسخ:با استناد به متن پژوهش‌شده، علت شکل‌گیری مذاکرات در مقاطع مختلف تاریخی را می‌توان در سه محورِ تقنینی و تجربیِ زیر صورت‌بندی کرد:الف) تبعیت از مسیرهای قانونی و نهادی: سخنران در تحلیل مذاکرات منتهی به بیانیه الجزایر (در سال ۱۳۶۰)، تأکید می‌کنند که آن نشست‌ها و گفتگوهای غیرمستقیم با واسطه‌گری الجزایر، بر پایهٔ «مصوبه‌ی مجلس» انجام گرفت و یک «کار غیر قانونی» محسوب نمی‌شد. این امر نشان‌دهنده احترام به رویه‌های قانونیِ نهادهای تصمیم‌گیر در ساختار حاکمیت است.ب) خلق «تجربهٔ عینی» برای بدنهٔ کارشناسی و سیاسی کشور:متن به صراحت عنصرِ «تجربه» را به عنوان دلیلِ درکِ بی‌اثری مذاکرات برجسته می‌کند.ج) تفکیک سطحِ مذاکره به «مستقیم» و «غیرمستقیم»: در این مستند تصریح شده است که گرچه درخواستِ «مذاکره مستقیم» از سوی آمریکا با هدف تسلیم کردن، تطمیع و تهدید صورت می‌گیرد (و اجازه آن داده نشده است)، اما قالبِ «مذاکرات غیرمستقیم» در دوره‌های مختلف (حتی در زمان ریاست جمهوری شهید رئیسی و پس از آن) جریان داشته است. با این حال، سخنران با قطعیت تأکید می‌کند که به نتیجه‌بخش بودنِ همین مذاکراتِ غیرمستقیم نیز گمانی ندارد.
12:06 - 9 June 2026
6 Replies
@Ma131213689 June 2026Replying to @Mahdijamshidi1993اولا،این حرف شما،تأویل کردن و به مَجاز کشاندنِ تصریحات اقاستثانیا،اقا هیچوقت با اصل مذاکره مخالف نبودند،اما صریحا،مکررا،و مطلقا با مذاکره با امریکا مخالف بودند💯ثالثا،شما ها که محکمات کلام رهبری را زیرپا گذاشتید،نمیتوانید دیگران رو متهم کنید، حرف و عمل شماها پر از تناقض و خلاف واقع هستش1 MB3 MB5 MB
@M_ALIZOLFI9 June 2026Replying to @Mahdijamshidi1993احسنت بر شماآقای جمشیدی اگر امشب در اتاقی حضور دارید اعلام بفرمایید تا حضورا در آنجا حاضر بشوم و مراتب قدردانی و تشکر را از جنابعالی داشته باشم.
@Iran_Salam10 June 2026Replying to @Mahdijamshidi1993یک متن دیگر را هم بدهید هوش مصنوعیبیانات ۱۶ دی ۱۳۹۲
@rayehe8_zm10 June 2026Replying to @Mahdijamshidi1993هوش مصنوعی هم با وجود سوگیری‌های خاصش لبّ کلام امام رو نتونست پنهان کنه، اما هنوز یه عده نفهم، کلام امام رو درک نکردند!
