روسیه و چین با ارائه قطعنامهای تلاش کردند برای ایران زمان بخرند، زیرا ایران شریک استراتژیک آنهاست. این سه کشور در کنار یکدیگر، هیمنه پوشالی غرب را به چالش کشیدهاند. با این حال، این قطعنامه با وتوی آمریکا، فرانسه و انگلیس رد شد.باید توجه داشت که طرح تعویق مکانیسم ماشه به هیچ وجه بهنفع ایران نبود
زیرا این طرح مانند شمشیری آخته بالای سر کشور نگه داشته میشد و با ایجاد ترس از قطعنامههای کماثر، زمینهساز ضعف میگردید. از سوی دیگر، باید گفت که ریشه این وضعیت به عملکرد حسن روحانی و محمدجواد ظریف بازمیگردد که چنین شرایطی را برای کشور رقم زدند.
با این همه، رد این قطعنامه – که بیش از همه به نفع غرب بود – نه به دلیل سود کم آن برای ایران، روسیه و چین، بلکه به این دلیل بود که دشمن خود را در موضع قدرت و ایران را در موضع ضعف میپندارد. به همین سبب، غرب بار دیگر طرحهایی مانند «اسرائیل بزرگ» را روی میز آورده و با گستاخی تمام، همه را تهدید میکند.
اما به نظر نویسنده، دشمن در دام مکر الهی گرفتار شده است. به قول معروف، وقتی مورچه به پایان عمرش نزدیک میشود، بال درمیآورد. دشمن گمان میکند کار ایران تمام شده و با این تصور وارد میدان شده است. اما درست در همین لحظه است که خداوند بساط آنها را برمیچیند؛
همانگونه که فرعون تصور میکرد حضرت موسی و قومش را نابود خواهد کرد، اما در لحظه آخر، خداوند همه چیز را تغییر داد.
07:22 - 5 مهر 1404