با یکی از همکارای پیشکسوتم که خیلی از فامیلهاشون تو کشورهای اروپایی زندگی میکنند مدتیه ارتباطمون نزدیک شده.تا سه سال پیش مث خیلیهای دیگه ایران رو سیاه میدید و غرب رو قبله ی آمال...اهل بحث و مناظره نیستم معمولاً ببیشتر شنونده ام و نهایتاً به طرح یکی دوتا سوال و دعوت ب تفکر بسنده میکنم
یه روز در جواب تمجیداتشون از برنامه های آموزنده ی ماهواره از تجربه ی خودم گفتم که یکسال ماهواره داشتیم(فقط منوتو و بی بی سی🤦) و چقدر اثرات مخربی بر روح و روانم داشت. اینکه تو مجلس روضه ی امام حسین قربونشون بشم یا شبهای قدرِ همون سال اشکم در نمیومد و اینکه تنش بین اعضای خانواده مون زیاد شده بود.
پرسید چی شد که دیگه ندارید؟توضیح دادم که ب پیشنهاد یه فرد دلسوز رفتم لگد زدم به دیش و تنظیماتش بهم خورد، دفعه ی بعدم که تنظیم شد مجدد همین کار رو کردم بعدم برا همسرم به شیطنتم اعتراف نمودم و دلایلمم گفتم که الحمدلله ایشونم پذیرفت و سایه ی نحس ماهواره برا همیشه از سر خونه مون پاک شد.
اینم گفتم که بعد از حذفش کم کم همه چی به حالت قبلش برگشت و دیگه هم حاضر نیستم حتی برای چند دقیقه هم پای برنامه های مزخرف ماهواره بشینم حتی برنامه های علمیش.این بنده ی خدا فقط گوش داد.اواسط مهر سال بعدش برام تعریف کرد که چطور با دستکاریِ ریسیورشون و برداشتنِ یکی از قطعاتش باعث قطع شدن
شبکههای ماهوارهای شون شده🤫فکر نمیکردم واقعاً رو تصمیمش بمونه ولی... الان دوسال از اون اتفاق گذشته و دیگه تو خونه شون کسی شبکه های ماهواره ای رو نگاه نمیکنه و جالبه که به مرور تغییر رو به چشم خودم هم در رفتار و گفتار همکارم و هم در رفتار بچه های گلش دیدم و هنوزم دارم میبینم❤️😍
دیروز ناراحت از وضعیت خراب اقتصادی بود و سوال می پرسید که چرا چنین؟؟ فیلم صحبت های آقای مرعشی در برنامه ی جهان آرا رو براشون پخش کردم و چندتا جمله ی کوتاه دیگه راجع به مافیای اقتصاد و... بحث رفت به سمت تحقق رویای مدینه ی فاضله و ظهور امام مهدی که انشاالله خیلی زود پیش میاد
و استناد به پیروزی مردم یمن و قیام مردم فلسطین و....رنگش برافروخته شد و مث ابر بهار اشک میریخت هنوزم منقلبه.هنوزم مشتاقانه از انتظار حرف میزنهخیلی مؤمن تر از منِ روسیاهِ سراپا غلط🥲اصلاً نه فقط در بحث انتظار؛ در رعایت تمام موارد دینی و اخلاقیش عالی شده خیلی عالیمصداق آیه ی السابقون السابقونه
غبطه میخورم به حال خوشش به ایمان قوی و تواضعش به اخلاصش به رضایت و شکرگذاری که از تقدیرش داره.از خودم خجالت کشیدم. چه مردمِ خوب و نجیب و معصومی داریم و بجای همدلی و تبیینِ محترمانه و مداوم؛ با برخوردهای هیجانی از دین گریزونشون میکنیم😓💔
میشه با همدیگه مهربونتر باشیم🥲میشه به شعور همدیگه توهین نکنیم🙏🥺میشه ویژگیهای مثبت همدیگه رو تحسین کنیم و به اختلافات دامن نزنیم🙏🙏🙏فقط کافیه بخوایم و تمرین صبر کنیم🌷🌷🌷🌷(اسفند ۱۴۰۱ تا الانم یکی دیگه از همکارای گلمون ماهواره شونو قطع کردن و فعلا شاهد بازگشت آرامش و نشاطشونم الحمدلله)
15:26 - 4 February 2024