🟩 «مَتَى تَرَانَا وَ نَرَاک» «چه زمانی تو ما را و ما نیز تو را ببینیم؟» 🔶حضرت ولیّ عصر عجلاللهتعالیفرجه همواره نظارهگر ماست. در این عبارت، در واقع خواستار دیداری دوسویه هستیم و تمنا میکنیم که ما هم مولایمان را ببینیم.روز وشب غصهوخون میخورموچون نخورمچون ز دیدار تو دورم به چه باشم دلشاد؟🔷 اگر به این باور برسیم که امام عصر عجلاللهتعالیفرجه همواره ناظر اعمال و احوال ماست، آبورنگ زندگیمان عوض میشود. 🔶 زمانی که امام را شاهد بر ظاهر و باطن خود بدانیم و حضور او را دریابیم، به ردای ادب ملبّس میشویم و آداب محضر مولایمان را رعایت میکنیم. 🔷 با این باور، مراقب همۀ افکار، حالات و سکنات خود هستیم، از ناپاکیها و زشتیها دور میمانیم و خود را به حسنات مزیّن میکنیم. 🔶منظور از دیدن امام، توجه به حضور او و رعایت کردن آداب در محضر اوست.🔷 اگر فرد نابینایی وارد مجلس سلطان شود و در محضر او حضور پیدا کند، خود را ملزم میداند همۀ آدابی را که دیگران رعایت میکنند، او هم به جا آوَرد.در واقع، فرد نابینا، با چشم دل خود، محضر سلطان را درک میکند.🔶در زمان غیبت، حکایت ما نیز چنین است. هر چند امام خود را با چشم ظاهر نمیبینیم، بنا نیست با کوردلی روزگار بگذرانیم. باید آن حضرت را نصبالعین خود قرار دهیم و در همه حال، حضور او را احساس کنیم. 🔷زمانی که خود را در محضر امام بیابیم، آداب حضور را رعایت میکنیم، به محبت او و با عنایت او طاعات را به جا میآوریم و معاصی را ترک میکنیم.✍استاد بروجردی
21:42 - 20 April 2026