امشب با عزیزی بحث می کردیم. که چرا وقتی مردم کلکسیونی از افراد منفعت طلب و بعضا درگیر پرونده‌های فساد اقتصادی را اطراف یک نامزد می بینند، می روند و رای می دهند؟ و آنچه رخ می دهد حاصل انتخاب خود مردم است. قبول نکرد و نهایتا، باز برگشت به همان عبارات قدیمی که ای بابا تو این مملکت رییس جمهور کاره ای نیست و ببخشید مترسک است و کار دست یکی دیگه است! و... 😳گفتم، باشه دست کی؟ الان که دیگه سیدعلی خامنه‌ای نیست. الان دیگه بهونه اتون کیه؟چند ثانیه نگاهم کرد و گفت خب، سپاه و... اینا گفتم دقیقا کی؟ سلیمانی؟ باقری؟ سلامی؟ پاکپور؟ حاجی زاده؟ تنگسیری؟ باز چند ثانیه نگاهم کرد.گفتم چه زمانی باید قبول کنیم که در تمام سالیان پس از انقلاب، در جمهوری اسلامی، رئیس جمهور در این کشور واقعا رئیس جمهور بوده است؟ با تمام اختیارات و قدرت های ممکن. حال با مختصری فراز و نشیب. چه زمانی باید بپذیریم، آنچه بر این کشور رفته است حاصل انتخاب جمهور، یعنی قاطبه مردم ایران بوده است؟ اینکه من یا قبیله یا طیف من با سیاست اجرا شده ای مخالف باشم، دلیل بر این نمی شود که دموکراسی کلا زیر سوال رفته باشد. انصافا جمهوری اسلامی الگویی بسیار نزدیک به جمهوریت را نمایش گذاشته است که مورد حسرت ناظران اهل تعقل و بی طرف بوده است.و اگر دقیق شویم هرگاه دولت ها به سازوکارهای پیش پینی شده در قانون اساسی و قانونمداری پایبند بوده اند، به جمهوریت نزدیک تر بوده ایم و منافع آن به همه کشور رسیده است. و هرگاه برای جلب منافع حزبی و گروهی یا به هر توجیه و مصلحت اندیشی و وفاق و... درصدد دور زدن سازوکارهای قانونی برآمده اند، ضرر و آسیب این قانون گریزی به کل کشور وارد شده است.إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا
00:47 - 21 September 2026



1 Reply

Profile picture of ‌یک صفحه قرآن‌
Replying to
حرف حق 👍