این اکانت رو مدتها پیش زدم که دلتنگی ها و حرفهای ناگفته ام رو به اون شخص، اینجا بنویسم. بدون استرس اینکه کسی که میخونه اشنا نباشه و قضاوتی شکل نگیره. الان برگشتم که بگم نهال مهر و محبت اون شخص توی دلم لگدکوب کردم و ریشه اش رو خودم باید از دلم در بیارم. خیلی درد داره.
انگار وقتی مشکلی از مشکلاتت رو حل میکنی، خدا یه آنتراک کوچولو تا مشکل بعدی بهت میده که قویتر بشی. قدر این استراحت های کوچولو رو بدونید و ازش استفاده کنید.