داریم دربارهٔ «تضعیف رژیم ایران» حرف می‌زنیم یا «سقوطش»؟ اما اگر سقوط کند، چه کسی جای آن را خواهد گرفت؟ آیا اصلاً گزینهٔ جدی‌ای وجود دارد؟ به توضیحی که در اینترنت پیدا کردیم گوش دهید.در استودیوها خیلی دربارهٔ «اپوزیسیون ایران» حرف می‌زنند.
34 MB
5 MB
اما بیشتر حاشیه‌ای‌اند و در تبعید.۱. اول از همه، شاهزاده‌ای هست که پسر شاه ایران پیش از انقلاب آیت‌الله‌ها بوده.او در آمریکا زندگی می‌کند.کلی حرف و ادعا دارد.خیلی ضد اسلام‌گرایی است و حتی صهیونیست‌دوست به‌شمار می‌آید.دخترش با یک یهودی ازدواج کرده.با وزیران دیدار کرده، حتی با گیلعاد
اردان هم.در میان تبعیدی‌های ایرانی، به‌ویژه سال‌خورده‌ترها، هواداران زیادی دارد.می‌توان آن‌ها را از روی پرچم‌های شیر و خورشیدشان شناخت.۲. دیگرانی هم هستند که دشمنی با اسلام را به شورای گذار ایران کشانده‌اند.این شورا عمدتاً در میان جامعهٔ مهاجران ایرانی در اروپا فعالیت می‌کند.
هدفشان: سرنگونی رژیم، تأسیس دموکراسی سکولار، و جدایی دین از حکومت.یعنی همان چیزی که اروپا می‌خواهد.۳. نه فقط سکولارها، بلکه سازمان مجاهدین خلق هم هست:یک سازمان قدیمی و تروریستی و شیعه‌مذهب.ریشه‌هایشان در عملیات‌های انفجاری علیه شاه و دخالت آمریکا در ایران بوده.امروز مخالف سرسخت جمهوری
اسلامی‌اند.خودشان را ترکیبی عجیب از سوسیالیسم و اسلام معرفی می‌کنند.پیرو رهبری‌شان مریم رجوی هستند، و تقریباً به او پرستش‌وار معتقدند.۴. و مثل هر کشور خاورمیانه‌ای، ایران هم جنبش‌های تجزیه‌طلب دارد:گروه‌هایی که برای استقلال مناطق قومی می‌جنگند: کردستان، بلوچستان، خوزستان....
بیشتر اپوزیسیون «ساختاریافته» رژیم ایران در خارج کشور است و هیچ نفوذی داخل ایران ندارد. پس در آن‌ها امیدی برای «رهایی» نیست.در نتیجه این پرسش پیش می‌آید: پس چرا در استودیوها این‌قدر دربارهٔ تغییر رژیم صحبت می‌شود؟
21:59 - 27 June 2025