افسر ارشد سابق امان آیا خاورمیانه در آستانه تشدیدی خارج از کنترل قرار دارد؟ خاورمیانه، آمریکا و متحدانش را با دو گزینه هرچه نامطلوبتر روبهرو کرده است.تحولات اخیر در خاورمیانه، از جمله حمله ایران به پایگاه هوایی موفق السلطي در اردن و پاسخ مشترک آمریکا و عربستان به شبهنظامیان شیعه مورد حمایت ایران در عراق پس از حملات به تأسیسات آرامکوی عربستان، نشان میدهد که منطقه با چه سرعتی به سمت یک رویارویی گستردهتر حرکت میکند.این تحولات همچنین نشان میدهند که کارزار اخیر آمریکا و اسقاطیل علیه ایران تا چه اندازه توازن شکننده موجود در منطقه را بیش از پیش بیثبات کرده است.چالش اصلی پیش روی واشنگتن و شرکای عرب حوزه خلیج فارس این است که نه ایران و نه متحدان منطقهای آن حاضر نیستند از آنچه اکنون اهداف راهبردی اساسی خود میدانند عقبنشینی کنند.تهران همچنان بر حفظ اهرم فشار خود بر تنگه هرمز اصرار دارد،در حالی که حوثیها نیز آشکارا اعلام کردهاند تا زمانی که محدودیتهای اعمالشده از سوی عربستان علیه آنها برداشته نشود، به کارزار خود پایان نخواهند داد.فشار نظامی بهتنهایی نیز تاکنون نشانهای از تغییر این مواضع نشان نداده است.در نتیجه، آمریکا و شرکای منطقهای آن به یک دوراهی راهبردی نزدیک میشوند.یک گزینه این است که برای کاهش تنشها، دستکم با بخشی از خواستههای ایران و حوثیها موافقت کنند. گزینه دیگر، ادامه فشار نظامی و پذیرفتن احتمال فزاینده یک رویارویی طولانیمدت منطقهای است؛ رویاروییای که در آن حملات به
خطوط کشتیرانی، زیرساختهای انرژی و مسیرهای حیاتی تجارت جهانی بهطور فزایندهای رایجتر خواهد شد.در چنین شرایطی، بهرغم حملات اخیر آمریکا و عربستان، اقدامهای تلافیجویانه بیشتر از سوی شبهنظامیان شیعه عراق و حوثیها بیش از پیش محتمل به نظر میرسد. اگر واشنگتن با تشدید بیشتر اقدامات نظامی پاسخ دهد، بعید است تهران منفعل باقی بماند. در عوض، احتمالاً خواهد کوشید با گسترش دامنه درگیری از طریق شبکه منطقهای خود، هزینهها را افزایش دهد، فشار بیشتری بر بازارهای جهانی انرژی وارد کند و خطر یک رویارویی نظامی گستردهتر را بالا ببرد؛رویاروییای که در نهایت ممکن است دیگر کشورهای حوزه خلیج فارس و اسقاطیل را نیز درگیر کند.از نگاه تهران،تردید آمریکا نشانه ضعف راهبردی است، نه خویشتنداری. این برداشت،یک چرخه خطرناک ایجاد میکند: هرچه واشنگتن بیشتر تلاش کند با اقدامات نظامی محدود بازدارندگی را احیا کند،ایران نیز ممکن است بیشتر احساس کند که باید نشان دهد تشدید تنش، هزینههای غیرقابلقبولی بر آمریکا و شرکایش تحمیل خواهد کرد.نتیجه، چرخهای هرچه بیثباتتر است که در آن هر دو طرف معتقدند عقبنشینی، اعتبارشان را تضعیف خواهد کرد.در عمل، ممکن است منطقه اکنون به نقطهای نزدیک شده باشد که حملات محدود و حسابشده دیگر برای مهار بحران کافی نباشند. در عین حال، دستیابی به یک راهحل مذاکرهشده نیز دشوار است، زیرا خواستههای اصلی ایران و حوثیها از نگاه واشنگتن و متحدان منطقهای آن اساساً غیرقابلپذیرش تلقی میشوند.مگر آنکه یک گشایش دیپلماتیک غیرمنتظره، همراه با مصالحههای
معنادار از سوی همه طرفها، شکل بگیرد،احتمالاً روزهای آینده با تشدید مداوم تنشها، افزایش خطر برای بازارهای جهانی انرژی و بالا رفتن احتمال گسترش درگیری فراتر از مرزهای کنونی آن همراه خواهد بود.
14:15 - 29 July 2026
3 Reactions
288 Views