در رسانهای اسراییل👇در مرد عادی سازی----------------------------------------عمیت، درباره این ماجرا دیگر چه میتوانیم بگوییم؟ چیز زیادی فراتر از این نیست،اما باید درک کرد که این اتفاق تا چه اندازه دراماتیک است. بالاخره کشورهای زیادی در منطقه نیستند که بخواهند به سمت نوعی عادیسازی، صلح یا توافق با اسقاطیل بروند. و هر کسی میتواند از خودش بپرسد: کدام کشور است که به کشور دیگری توصیه میکند: گوش کنید،با آنها همان کاری را بکنید که در توافق محمد(صلی الله علیه و اله و سلم) با افراد قبیله قریش انجام شد؛ همان چیزی که همه ما از عرفات در سال ۱۹۹۴، در آن فایل صوتی معروف از مسجدی در آفریقای جنوبی به یاد داریم.بسیاری در اسقاطیل آن زمان بهاشتباه فکر میکردند که او نلسون ماندلای اسقاطیلی است، اما او گفت نه، در واقع صحبت از یک توافق است؛ ما اکنون توافقی امضا میکنیم، فقط تا زمانی که فرصت مناسب برای حمله به آنها فرا برسد. بنابراین این همان اطلاعات نگرانکننده است. به نظر من جنبه مثبت این ماجرا این است که حتی کسانی که بدخواه اسقاطیل هستند ــ و تعدادشان بیشتر از چیزی است که در ظاهر دیده میشود ــ میفهمند که اکنون دست اسقاطیل بالاتر است.یعنی هنوز زمان حمله به آن فرا نرسیده است. به نظر من باید یک چیز، یک درس را به خاطر داشته باشیم: تا زمانی که نظام آموزشی تغییر نکند، هیچ عادیسازی و هیچ توافق صلحی کمکی نخواهد کرد.زیرا وقتی نسل پشت نسل با نفرت و تحریک بزرگ شود، در نهایت این مسئله علیه ما برخواهد گشت.دو نمونه کاملاً آشکار و متضاد، از یک سو مصر و اردن و از سوی
دیگر، بهویژه امارات و مراکش هستند.وقتی در امارات یک کودک وارد کلاس اول میشود،یاد نمیگیرد که یهودیان فرزندان خوکها هستند.وقتی وارد کلاس دوم میشود، یاد نمیگیرد که در مسئله «۴ بهعلاوه ۴»، محمد چهار خوک صهیونیست را کشت و احمد هم چهار خوک صهیونیست را کشت؛ رویهم چند تا میشود. اصل ماجرا همین است.باید به منطقه نگاه کرد، آن را به این شکل سامان داد و بر این مؤلفه نیز پافشاری کرد؛ چه موضوع خلع سلاح نوار غزه باشد، چه صلح با سوریه،با عربستان سعودی یا هر کشور دیگری.
22:18 - 10 August 2026