صبح رشت، دیگر آرام نیست. خاکستر بر بامها نشسته. صدای خاموشیِ شهر، بلند است. شهر، آشوب است. پر از سروصدا، پر از آتشِ خاموش شده، پر از شیشهی شکسته، پر از التهاب، پر از آسیب...هیچچیز آرام نیست؛ اما در پسِ این آشوبها، دلهایی میتپند که با جهان دیگری پیوند خوردهاند.
مردمان غیوری همین نزدیکی نشستهاند تا باز هم حماسه بیافرینند. هر شعار الله اکبر، فریادیست آشکار، فریادِ پژواکشدهای که میخواهد بگوید، ما درد را میبینیم، رنج را حس میکنیم و هنوز به فردایمان، امیدواریم.
یومالله ۲۲ دیماه، نمونهای بارز بود از حضور مردمان غیور ایرانزمین در میدان، بدون ترس از هیچچیز و هیچکس، از تمام طیفها و اعتقادها... در نگاه این مردم، هر شعارِ الله اکبر، سلاحیست برای مبارزه با فتنه و فتنهگر.
آنها فقط شعار نمیدهند، بلکه پایداری این مردم را، مقاومت را، ابدی میکنند. رشت آرام نیست و اما در دل این شلوغیها، شور و همدلی میجوشد.میمفاء/دیِ صفر صفر چهار
15:01 - 20 January 2026
2 Reactions
87 Views