گاهی سکوت، نه نشانه ناتوانی که نشانه بلوغ است. «کفّ لسان» یعنی نگه داشتن زبان در جایی که سخن گفتن، بیش از آنکه روشنگر باشد، غبارآفرین است. بهویژه در زمانهای که سرعت انتشار اطلاعات از دقت آن پیشی گرفته، هر کلمه میتواند بهجای روشن کردن حقیقت، آن را پیچیدهتر کند.[ادامه]
