نساء:6وَابْتَلُوا الْيَتَامَى حَتَّى إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا و يتيمان را [براي رشد و تربيت] در بوتة آزمون قرار دهيد تا هنگامي كه به [سن] ازدواج برسند، آنگاه اگر در آنها [نشانه] رشدي احساس كرديد، اموالشان را [يكباره] به آنان بازگردانيد و از [بيم] آنكه مبادا بزرگ شوند [و مجبور شويد اموالشان را برگردانيد] آنرا به اسراف و شتاب حيف و ميل نكنيد. هر كه بينياز است [از دريافت حقِ سرپرستي] چشم بپوشد و هر كه نادار است، پس بايد در حدّ متعارف [=پسنديده در عُرف زمانه] مصرف كند. پس هنگامي كه اموالشان را به آنان تحويل ميدهيد، بر آنها شاهد بگيريد، [هر چند] خدا در حسابرسي كافي است.
21:27 - 9 May 2026