وقتی درسال ۲۰۰۵ جیدیونس، عضو ارتش آمریکا در خلال جنگ در عراق، دوربینبهدست تنها نقش عکاس جنگ را بهعهده داشت و جنگ رافقط روایت میکرد، حاجباقر قالیباف سابقه هشتسال حضوردرخط مقدم و فرماندهی یک لشکر ۲۰ هزارنفره رادربیست و پنجسالگی را در کارنامه داشت؛فرماندهی نیروی هوایی ایران را پشتسرگذاشته بود
یگانهای موشکی را توسعه داده بود و فرمانده کل نیروی انتظامی کشور بود و امنیت داخلی را در دست داشت. بعدها وقتی در سال ۲۰۲۳ ونس تازه وارد دنیای سیاست شد، حاجباقر، دوازدهسال شهرداری پایتخت و نقش جدی در نبردهای منطقهای از بیروت تا دمشق را داشت و رئیس مجلس بود.
حالا ونس با تیم تشریفاتش با پروازی به اسلامآباد آمده ؛ و حاجباقر، نفر اول لیست ترور آمریکا، از اتاق جنگ لباسهای تاکتیکال خاکیاش را تکانده، کتوشلوارش را پوشیده و بعد از چند تلاش ناموفق برای ترور او درماه اخیر، در سوی دیگر میز نشسته.
پسرک جوانی با سهسال سابقه سیاسی نشسته مقابل مرد مویسپیدکرده ایران در میادین نظامی و سیاسی. پیش از این چه منتقد قالیباف بودیم و چه حامی او، حالا او همان سیدمجیدنقطهزن میدان است در صحنه دیگر نبرد. سیدمجید حالا یقه ترامپ را دست حاجباقر داده. فرستاده آیتالله خامنهای در مقابل فرستاده ترامپ.
قالیباف دیپلمات نیست؛ رزمنده است. تضعیف تیم او در اسلامآباد، تضعیف جبهه نبرد ایران است و تاثیر مستقیم بر میدان دارد. همه به دشمن بدبینایم و از او خشم به دل داریم. پس بیتوجه به تفرقهافکنیها، عاقلانه پشت تیم ایران را بگیریم برای سیلی آخر این نبرد!
14:16 - 11 April 2026