هرگز «لا» نگفت جز در تشهد نمازش و اگر تشهد نبود، «لا»ی او نیز «نعم» بوددو دستش چون بارانی سرشار، نفعش همگان را فرامیگیردهمه از آندو درخواست میکنند و در عین حال هیچگاه از بخشش تهی نمیشوندهیچ بخشندهای به منتهای جود آنها نمیرسدو هیچ قومی -هر چه هم کریم باشند- به آنها نزدیک هم نمیشوند