ترسِ این روزها، فقط یک کلمه نیست؛ یک واکنش شیمیایی است که دارد در خونِ همهی ما پمپاژ میشود. لرزشِ پنهانِ دستِ یک نوجوان، یا بیخوابیهای شبانهی یک مادر، صدای خُرد شدنِ دیوارِ امنیتِ روانی است. وقتی بمبی جایی ویران میکند، موجِ اضطرابش تا عمقِ خوابهای فرزندانِ ما میآید.
چه باید کرد؟ آگاهی یعنی بدانیم انسانِ مضطرب، نمیتواند جامعه را بسازد. امروز بزرگترین رسالت ما «مراقبتِ روانیِ زنجیرهوار» است. تحلیلهای بیثمر و دستبهدست کردنِ تصاویرِ دردناک را متوقف کنیم.
امروز، گرفتنِ دستِ یکدیگر و اطمینان دادن از اینکه «من کنارتم» قدرتمندترین پادزهر در برابرِ این حجم از ناامنی است. ضربهگیرِ روانِ هم باشیم.
00:42 - 19 March 2026
1 Reactions
109 Views