من از میانِ درههایِ تاریکِ غم، از میانِ غبارهایِ کهنهیِ اندوه، گذر خواهم کرد. بگذار تازیانهیِ رنج بر پیکرِ خاطرات بنشیند؛ من به شوقِ رسیدن به تو، از همهیِ این خاکسترهایِ سرد خواهم گذشت.
من از تمامِ مرزهایِ سایهگونِ تردید، گذر خواهم کرد. آنجا که دیوارها قامتِ بلندِ خویش را به رخِ جاده میکشند، من با گامهایی از جنسِ نور، عبور خواهم کرد؛ چرا که مقصد، تویی.
13:49 - 25 May 2026
1 Reactions
218 Views
@Mostafaataei25 May 2026میدانم که در انتهایِ این راه، لبی که نامِ تو را میخواند، به شیرینیِ عسل، به حلاوتِ بیپایانِ حضورِ تو خواهد رسید. تو همان لذتی هستی که کامِ خستهیِ مرا در طعمِ گسِ زندگی، به شیرینیِ ابدیت گره میزنی.ای مقصدی که در پایانِ تمامِ “شدنها”، تنها تویی که میمانی
1 Reply