پیش‌بینی عوامل صمیمیت زوجین بر اساس پای‏بندی به اخلاق اسلامی همسران

هدف از پژوهش حاضر پیش‌بینی عوامل‏‌ صمیمیت بر اساس پای‏بندی به اخلاق اسلامی همسران است. روش ‌پژوهش توصیفی از نوع هم‏بستگی، جامعه‌ آماری زوج‌های شهرستان بابلسر استان مازندران، حجم نمونه شامل 243 نفر (124 زن و 119 مرد) است که به صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان به مقیاس صمیمیت (تامپسون و واکر، ۱۹۸۳) و پرسش‏نامه پای‏بندی به اخلاق اسلامی همسران (نظری، ۱۳۹۴) پاسخ دادند. داده‌ها از طریق تحلیل عامل (به منظور مشخص شدن عامل‌های صمیمیت) و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که گویه‌های صمیمیت بر روی ۳ عامل احساس‌های مثبت، به فکر هم بودن و یکی شدن دارای بارهای عاملی معنادار هستند که می‌توانند ۶۰ درصد از واریانس صممیت را تبیین نمایند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که پای‏بندی به اخلاق اسلامی همسران می‌تواند عوامل‌ صمیمیت یعنی احساس‌های مثبت (78/0)، به فکر هم بودن (85/0) و یکی شدن (78/0) را به صورت معناداری پیش‌بینی نماید. شاخص‌های برازش نشان داد که مدل تحلیل مسیر از برازش قابل قبول برخوردار است.