«در ایام کودکی، جهان را دوقطبی می‌دیدیم؛ گویی حقیقت تنها در مرز میان سیاهی و سفیدی خلاصه می‌شد. آن روزها، تصوری از طیف‌های خاکستری وجود آدمی نداشتیم؛ گمان می‌کردیم آدم‌ها یا در نهایت نورند یا غرق در ظلمت.
اما با گذر از گذرگاه تجربه، پرده‌ها کنار رفت و دریافتیم که آدمی موجودی است بس پیچیده؛ در هم‌تنیدگی حیرت‌انگیز نور و سایه. آن سادگی پیشین رنگ باخت و ما، خود نیز در تلاطم این عصر خاکستری، میان خوف و رجا دست و پا زدیم.
اما اکنون، گویی زمانه‌ی «غربالگری» فرا رسیده است؛ دورانی که خاکستری‌ها دیگر تاب ماندن ندارند. انگار جهان به سمت قطب‌نمای نهایی‌اش در حرکت است؛ همان حقیقت سترگ آخرالزمان که مرزها را شفاف می‌کند. در این گیرودار، برای حفظ اصالت خویش، باید ایمانی استوارتر از همیشه داشت؛
در این عصر پرآشوب که «نگه‌داشتن ایمان، درست مانند به مشت گرفتن گدازه‌های آتش است». چاره‌ای نیست جز محکم‌تر چنگ زدن به این شعله‌ها؛ تا با همان دست‌های آتشین، راه را از میان سیاهی‌ها نورانی کنیم و ثابت بمانیم.»
20:38 - 9 October 2026
0 Views