پس از خروج دونالد ترامپ از پکن، سفر والدیمیر پوتین به چین معنایی فراتر از یک دیدار دوجانبه داشت و از بازی پیچیدهای در بستر رقابت قدرتهای بزرگ پرده برداشت. این جابهجایی نمادین نشان میدهد پکن در حال تثبیت جایگاه خود بهعنوان یکی از مراکز اصلی نظم نوین جهانی است. در چنین فضایی،سفر پوتین بیش از هر چیز پیامی درباره سطح جدید هماهنگی و همگرایی میان چین و روسیه و همچنین نقش رو به افزایشایران در این معادلات دارد. در این چارچوب، روابط چین و روسیه طی سالهای اخیر به سطحی از وابستگی متقابل اقتصادی و راهبردی رسیده است. حجم تجارت دو کشور به رقم بیسابقه ۲۲۸ میلیارد دلار رسیده و بخش قابل توجهی از مبادلات با ارزهای ملی انجام میشود؛ روندی که نشاندهنده تلاش دو قدرت برای شکل دادن به شبکههای اقتصادی مستقلتر در سطح بینالمللی است. در عین حال، همکاریهای انرژی، زیرساختی و فناوری میان دو کشور به تدریج در حال گسترش است و پروژههایی مانند خط لوله »قدرت سیبری ۲« نیزدر همین چارچوب قابل ارزیابی است. چین در چنین پروژههایی با رویکردی عمل گرایانه وارد مذاکره می شود.#سفرپوتین