به نام خدا۵. با امضای این یادداشت تفاهم، جمهوری اسلامی ایران #ترتیباتی را با #حداکثرتلاش خود برای #عبورایمن #کشتیهایـتجاری، #بدون_هزینه فقط برای ۶۰ روز، از #خلیج_فارس به #دریای_عمان و بالعکس، اتخاذ خواهد کرد. تردد کشتیهای تجاری بلافاصله آغاز، و با توجه به ضرورت رفع #موانع فنی و #نظامی و #مینزدایی توسط جمهوری اسلامی ایران، ظرف ۳۰ روز برقرار خواهد شد. جمهوری اسلامی ایران با سلطنت #عمان برای تعیین اداره آینده و خدمات دریایی در #تنگه_هرمز، مطابق با #حقوق_بین_الملل قابل اجرا و حقوق حاکمیتی #کشورهای_ساحلی تنگه هرمز، گفتگو خواهند کرد و با دیگر کشورهای ساحلی خلیج فارس نیز تبادل نظر میکنند.از آنجایی که خیلی سعی کرده اندو فسفر سوزانده اند و در ظاهر کلمات خاص و دقیقی مثلا بکار برده اند لیکن چند حفره امنیتی بسیار بزرگ در این بند وجود دارد. تله دوگانه "#تجاری-#نظامی" در تنگه هرمز1. حفره اول(تحلیل تجاری): ابهام در مورد کشتیهای تجاری "#متخاصم" مانند #رژیم_کودککش_اسرائیل.2. حفره دوم (تحلیل نظامی): سکوت کامل در مورد کشتیهای جنگی #تروربستهای_عامریکا و متحدانش. بند ۵ با سکوت و ابهام خود، یک قیچی دو لبه میسازد که هر دو لبه آن به ضرر ایران عمل میکند.تصور کنید فردای امضای توافق، عامریکا اعلام میکند:"برای تضمین آزادی کشتیرانی (که ایران در بند ۵ متعهد به آن شده است)، ناوگان پنجم یک کشتی تجاری اسقاطیلی را که حامل محمولهای 'بشر دوستانه' برای یکی از کشورهای خلیج فارس است، از تنگه هرمز اسکورت میکند."حالا ایران با یک کابوس ترکیبی روبروست:شلیک کند؟شلیک نکند؟که نمیکند.....پس تنگهای که از دست رفته منظور میشود
2 MB
این ترکیب نشان میدهد که بند ۵ یک تله حقوقی-نظامی هوشمندانه است:1. برگ برنده «۶۰ روزه» یک طعمه است. ایران فکر میکند با موقتی کردن امتیاز، اهرم فشار دارد.2. اما در همین ۶۰ روز، سکوت درباره کشتیهای جنگی (ایراد دوم) و ابهام درباره کشتیهای متخاصم (ایراد اول) به تروربستهای عامریکا و متحدانش اجازه میدهد "رویه" جدیدی خلق کند: عبور امن برای همه، تحت اسکورت نظامی.3. وقتی این رویه ۶۰ روز برقرار شد، دیگر بازگرداندن آن تقریباً غیرممکن است. عامریکا در توافق نهایی خواهد گفت:«خب، ۶۰ روز همه عبور کردند و جنگ نشد، پس این وضعیت باید دائمی شود.»چرا این بنداصلا "هوشمندانه" نیست؟۱. "موقتی بودن" برگ برنده است یا نقطه ضعف؟اما سوال اینجاست: چه کسی در این ۶۰ روز بیشتر ضرر میکند؟· ایران: برگ برنده اصلیاش ( بستن تنگه) را ۶۰ روز کنار میگذارد، مسئولیت تأمین امنیت را میپذیرد، و به دشمن فرصت میدهد "رویه جدید" (عبور آزادانه) را خلق کند.· عامریکا: هیچ برگ برندهای را از دست نمیدهد. ناوگانش همچنان در منطقه است (بند ۴، خروج نیروها را به "توافق نهایی" موکول کرده). تحریمها کامل لغو نشده (بند ۷). پول ۳۰۰ میلیاردی نیامده (بند ۶).در این ۶۰ روز، ایران یک دارایی راهبردی را خرج میکند، آمریکا فقط یک "وعده" میدهد. این طراحی یک بازنده هوشمند است، نه یک برنده هوشمند.۲. سکوت در برابر "کشتی جنگی" و "کشتی اسرائیلی": اشتباه یا طراحی؟· "تکلیف کشتیهای جنگی عامریکا چیست؟"· "اگر یک کشتی اسقاطیلی خواست عبور کند، چه میکنند؟"این سوالات آنقدر ابتدایی هستند که یک دانشجوی سال اول روابط بینالملل هم باید آنها را بپرسد. نپرسیدن آنها یا مسکوت گذاشتنشان یعنی:
· یاتیم ایرانی اینقدرضعیف بوده که متوجه نشده.· یاتیم عامریکایی آنقدرقوی بوده که این ابهام راعمداً کارگذاشته تابعداً از آن سوءاستفاده کند.درهردو حالت،این نشانه"هوشمندی" نیست.۳.مقایسه با #برجام_کذایی:یک الگوی تکرارشوندهاین اولین بارنیست که دریک توافق، "امتیازفوری وملموس ایران"درمقابل "وعده مبهم ومشروط عامریکا"قرار میگیرد.· دربرجام کذایی:ایران #سانتریفیوژها راجمع کرد، #فردو رابست،#اراک را #بتن ریخت،۱۱ تن ذخایر #اورانیوم راداوطلبانه از کشورخارج کرد. همه اینهافوری،ملموس وقابل راستیآزمایی بود.· درمقابل:عامریکا"#قول"داد #تحریمها رالغو کند.لغوتحریمها کاغذی،مبهم،وپراز استثنابود.نتیجه راهمه دیدیم.· دراین یادداشت تفاهم(بند ۵):ایران "فوراً"و"باحداکثر تلاش" (بند ۵) عبور امن را تضمین میکند. این یک اقدام فوری، ملموس و قابل راستیآزمایی است.· در مقابل: عامریکا "ظرف ۳۰ روز" #محاصره را برمیدارد (با چه تعریفی؟ چند متر؟)، و خروج نیروها هم که موکول به "توافق نهایی" است (که طبق بند ۳ تا ابد قابل تمدید است).این عدم تقارن در "زمانبندی" و "قابلیت راستیآزمایی" تعهدات، یک الگوی تکراری در توافقات #غرب_وحشی با ایران است. این الگو نشانه "هوشمندی" نیست، نشانه "عجله" یا "ضعف" است.۴. پس چرا برخی حضرات آن را "هوشمندانه" میبینند؟چون در ظاهر، ایران "کنترل تنگه" را به رسمیت شناخته شده میبیند. جمله "ترتیباتی را با حداکثر تلاش خود..." این توهم را ایجاد میکند که ایران "صاحب اختیار" تنگه است و دارد "لطف" میکند.اما، این "لطف" در عمل به یک "تعهد یکطرفه" تبدیل میشود که برگ برنده را از دست ایران خارج میکند، بدون اینکه تضمینی برای خروج ناوگان دشمن یا عدم عبور کشتیهای متخاصم بدهد.
01:03 - 18 June 2026
2 Reactions
558 Views