17خداى من !مگر خودت در كتاب خويش نفرمودى:اى بندگان من كه بر خود ستم كرده ايد،از رحمت من نااميد نشويد كه من تمام گناهان شما را مى بخشم.حال كه من اين سخن تو را شنيدم پس چگونه به بخشش تو اميد نداشته باشم.هر چه فكر مى كنم مى بينم كه تو همواره به من خوبى و احسان كردى و همين مرا نويد مى دهد كه به من نگاه محبّت دارى!و هر كس كه تو به او اين گونه نظر كنى ديگر چه كم دارد؟از تو مى خواهم مثل هميشه با من مهربان باشى.مرا دوست داشته باشى و عشقت را در قلبم جاى دهى!
19:19 - 8 May 2026
336 Views