برخی اهل سیاست و علم یک حلقه مفقوده در شخصیت خود دارند که همانا دانایی و فرزانگی (به معنای خاص) است که همین ویژگی در میان سیاسیون کم یاب است اما همین فرزانگی در روستاهای ما نزد برخی کهنسالان به وفور یافت میشود هرچه به قدرت نزدیک شوی اگر بر نفست لگام نزنی آرام آرام بدون آنکه متوجه شوی تغییر میکنی
امام علی(ع) در خطبه 327 نهج البلاغه می فرماید:«امْرُؤٌ أَلْجَمَ نَفْسَهُ بِلِجَامِهَا، وَ زَمَّهَا بِزِمَامِهَا، فَأَمْسَكَهَا بِلِجَامِهَا عَنْ مَعَاصِي اللَّهِ، وَ قَادَهَا بِزِمَامِهَا إِلَى طَاعَةِ اللَّهِ».
امام علی(ع) می فرمایند: «انسان بايد نفس سركش را با لگام تقوا مهار كند و افسار آن را در اختيار گيرد و به وسيله اين لگام او را از معصيت خدا باز دارد و با اين زمام به سوى اطاعت فرمان حق رهبرى كند»، ایشان در حديثى «قناعت» را عامل اصلاح نفس مى شمرد و در جاى ديگر سخت گرفتن بر نفس را وسيله
مهار او مى شمرد و مى فرمايد: «هنگامى كه نفس بر تو سخت گيرد تو هم [در خواسته هایش] بر او سخت بگير تا رام تو شود».
در نگاه همان کهنسالان روستایی خطای همین سیاستمداران چگونه است ؟ آنان همین صاحبان قدرت را چون بچه های کوچک خود میبینند و میگویند بچه هایی که بازی (دنیا)میکنند و خطا دانایانی که نه از برای تحصیل که از پس پرورش نفس خود به یک فرزانگی(شفاف کردن سینه و آینه درون) رسیدند که به بینش و بصیرت ختم شده
18:12 - 1 January 2024
61 Views
1 Reply