تصورم از پاراگراف آخر یه همچین چیزی بود =)
از دنیای هیچکس نمیشه خبردار شدآدما میانآدما میرنبعضیاشون با خودشون مرحمت و نعمت میارنبعضیاشون درد و رنجبعضیاشون یه چیزایی ازت میگیرن و در عوض بهت یه درس میدن
ولی همهی اینا،بزرگت میکنن و روحت رو رشد میدن..البته به یه شرط..![ قبــول و درکـ.. ]اول قبولش کن و بعد درکش کناونوقت رشد میکنیاونوقت از بین هر زخم، نور وارد میشه
همهی اینا رو گفتم که برسم به تو..به تویی که از پس بالا بلندی دنیا خوب بر اومدیاز همینجا ایستاده تشویقت میکنمو آرزومندم هیچوقت از راه درست جدا نشی و قلبت همیشه پر از نور امید باشه...و تــو ؛بین همهی سختیها،مثل جوونهی شادابی، که از شکاف دیوار سرکشی میکنه..! برای مائده@Yekami
12:29 - 14 April 2026