دکترین پیشنهادی ایجاد چتر یکپارچه پدافند هوایی ایرانبه نظر حقیر، شهرهای راهبردی ایران از جمله تهران، اصفهان، تبریز، کرمانشاه، بندرعباس، شیراز و مراکز صنعتی خوزستان، به شبکهای چندلایه، هوشمند و شبکهمحور برای مقابله با تهدیدات هوایی نوین نیاز دارند.۱. دفاع دوربرد و میانبرد: بهرهگیری مکمل از سامانههایی نظیر S-400 و ۱۵ خرداد، متناسب با قابلیتهای واقعی، سازگاری فنی و مأموریتهای دفاعی تعریفشده.۲. دفاع کوتاهبرد و ارتفاع پست: استفاده از سامانههایی مانند مجید، توپخانه پدافندی خودکار و سامانههای کوتاهبرد برای مقابله با پهپادها، موشکهای کروز و مهمات سرگردان.۳. توسعه پهپادهای پدافندی: سرمایهگذاری بر رهگیرهای بدون سرنشین، پهپادهای شناسایی و سامانههای مکمل مقابله با پهپادهای مهاجم؛ با تأکید بر هزینه پایین، ایمنی و قابلیت اطمینان.۴. اتوماسیون و کنترل از راه دور: توسعه سامانههای خودکار و ایستگاههای کنترل از راه دور برای کاهش حضور مستقیم خدمه در مناطق پرخطر، همراه با نظارت انسانی و ارتباطات مقاوم.۵. جنگ الکترونیک و فرماندهی یکپارچه: ایجاد شبکه مشترک کشف، رهگیری و مدیریت تهدید، همراه با امنیت سایبری، مدیریت تداخل الکترومغناطیسی و قابلیت ادامه فعالیت در شرایط اختلال.۶. حفاظت از زیرساختهای حیاتی: تقویت دفاع و تابآوری مراکز انرژی، ارتباطات، تأسیسات صنعتی و مراکز حساس، همراه با هشدار زودهنگام و برنامه تداوم خدمات.۷. هماهنگی با نیروی هوایی: تعریف نقش مکمل جنگندهها، حسگرها و سامانههای زمینی در یک منظومه دفاعی واحد و استفاده از سوخو ۳۵ و یاک ۱۳۰، بدون وابستگی مطلق به یک سامانه یا پلتفرم خاص.جمعبندی: پدافند مؤثر، صرفاً به تعداد آتشبارها وابسته نیست؛ بلکه به
یکپارچگی شبکه، کشف زودهنگام، مقابله اقتصادی با حملات اشباعی، تابآوری در جنگ الکترونیک و حفاظت از جان نیروها بستگی دارد.هدف نهایی: دفاع چندلایه، هوشمند، کمهزینهتر و پایدارتر؛ با حداقل آسیب به نیروهای انسانی و زیرساختهای حیاتی کشور.
10:40 - 5 آبان 1405